Ad: Symere
Soyad:Ghost
Uyruk: Amerika
Doğum Yeri: İngiltere/Wolverhampton
Hobileri:Futbol, Kirli işler, Başkalarına ve kendine zarar vermek.
Fobileri:Yok.
İnanç:Yok, ateist.
Boy:173 CM.
Kilo:74 KG.
Saç Şekli:Uzun, düz
Saç Rengi:Kahverengi
Göz Rengi:Kahverengi
2000-2006 - England/WolverhamptonDenilenlere göre; 02/08/2000'de İngiltere/Wolverhampton'da doğmuşum, gerçek ailem, beni 2 aylık iken bir alışveriş merkezinin içine bırakmışlar. 4 yaşına kadar orada büyüdüm, sonra çocuğu olmayan bir aile beni sahiplendi.
Symere adını bana onlar verdi. Gerçek ailem olmasalarda bana gerçek aile sevgisi gösterdiler. Babam sayesinde büyük bir Wolves taraftarı oldum, Wolwes'ın her maçına götürüyordu. Beni 5 yaşında kreşe yazdırdılar.
Kreşte okurken büyük birçok kez dalga geçtiler, "Bunun ailesi yok, ahahah." ben sadece onlara gülüyordum, sikik sokuk dalga geçmeleri sikimde değildi. Ama
Richardo adında bir salak orospu evladı benim gerçek ailem ve üvey ailem hakkında salak salak konuşmaya başladı.
İşte o zaman gözüm dönmüştü, henüz 5 yaşımda olmama rağmen iyi dövüşüyordum. Çocuğu bir güzel patakladım sonra o çocuk okuldan atıldı. 6 yaşıma geldiğimde İngiltere'den Los Angeles'a taşındık, işte zor zamanlar ben ve ailemi bekliyordu.
2006-2010 - Zor zamanlar - USA/Los SantosBabam bankadan borç para çekti ve Idlewood'dan bir ev aldı. 6 yaşımda ilkokula yazıldım. Okuldan nefret ederdim ama derslerim iyiydi. Kimsenin benim üvey çocuk olduğumu bilmesini istemiyordum. Derslerim iyi gidiyordu, ailem memnundu, ekonomik durumumuz harikaydı.
Sonra babam ile Idlewood'dan çıktık, babam ile büyük bir trafik kazası geçirdik, daha doğrusu bana babam geçirdi. Polisin kovaladığı bir araba babama çarptı. Babama baktığımda çok kötü durumdaydı. Şans eseri olarak orada bir ambulans vardı, ambulans direkt geldi, babamı hastahaneye sevk etti.
Şok olmuştum, etraftaki insanlar bana müdahale ediyordu. Nelerin döndüğünü bilmiyordum, zaman benim için durmuştu. Ağzım açık etrafa bakınıyordum. Babama yaptığı müdahaleler sonucu babam hayatta kaldı fakat bacağından ve işinden oldu.
Artık koltuk değnekleri ile dolaşmak zorundaydı. Hayatta kalması bile şanstı. İşte o günden sonra derslerim biraz düştü, ekonomik durumumuz çöktü. Annem çalışıyordu, okuldan eve tek gidip gelmek zorundaydım. Birçok kez haraç kesmeye çalıştılar, başım belaya girip duruyordu.
Bir gün okuldan gelirken annemin bir arkadaşı ile konuştuğunu gördüm, o adamın anneme sarkıntılık ettiğini düşünmüştüm, direkt saldırdım. Adama saldırmaya çalıştım, boyum yetmiyordu. Birşey yapamadım, adam gülümsüyordu. Annem sonra olayı anlatınca anladım olayı.
1. sınıfı iyi bir şekilde bitirdim, 2. sınıfın ilk dönemi güzel geçti. Sadece annemin çalışması bize yetmiyordu, bende hafta sonları bir garajda çalışmaya başladım. Aylık 500$ alıyordum. Çalışırken derslerime odaklanamıyordum, derslerim bayağı bi' düşmüştü. 2. sınıfta bir çocuk evlatlık olduğumu öğrenmiş, benim ile dalga geçti.
O gün bir kez daha gözüm döndü, çocuğu hırpaladım. Bu sefer ben okuldum atıldım. Başka bir okula yazıldım. İşten ayrıldım, ekonomik durumumuz şuanlık iyiydi. Derslerim düzeldi ve 3. sınıfı güzel bir şekilde geçtim. 4. sınıfa geldim artık, bu sınıfı da güzel bir şekilde geçtim. Ama hayatım pek öyle geçmiyordu, iyice depresifleştim.
2010-2015 - Evden Atılmak, polise yakalanmak - USA/Los Santos5. sınıf gayet güzel geçti, annem de işinden atıldı. Ekonomik durumumuz çöktü, bir silah edinmiştim, benim ve ailemin güvenliği için. Dolabımda saklıyordum, arada soygun yapıp para kazanıyordum, eve ekmek götürüyordum. Annemler 3 sene boyunca silahımı farketmedi, derslerim iyiydi. 15 yaşımda iken annem silahımı buldu, evden attı.
Gerçek zorluklar şimdi başlıyordu, Glen Park'taki banklarda büzüşüyordum, yatıyordum. Geçimimi arada bazı çocuklardan haraç keserek sağlıyordum. Idlewood'a indim, bir serserinin annemin çantasını çalmaya çalıştığını gördüm, adamı 3 yerinden vurdum, annem donmuştu. Zaten arkamı dönüp kaçmaya çalışırken yakalandım. 20 yıl demirliklerin arkasında kalacaktım.
2015-2019 - Hapis ve hapisten çıkış - USA/Los Santos15 yaşımda olduğumdan dolayı gardiyanlar bana nazik davranıyordu. Biraz insiyatif uyguluyorlardı, bazı mahkumlar bana ayar olmuştu. Hapishanede ki 5. günümde bir ırkçı orospu evladı, zenci olduğumdan dolayı beni öldürmeye çalıştı, gardiyanlar yetişmese belki şuanda burada değildim. O serseri beni kolumdan bıçaklamıştı, hızlı müdahale ettikleri için birşey olmadı. O serseri müebbet yedi, başka bir hapishaneye gönderildi.
Yıllar geçiyordu, sayısız kez intihar etmeyi denemiştim. 2018'in son aylarına doğru genel aftan yararlanarak hapisten çıkmıştım. Bir arkadaşımın evinde kalıyordum. 30 Aralık 2018'de o bana bir terör örgütüne katılacağını söyledi. Ben, onun bu karardan vazgeçmesini istiyordum, çalıştım ama olmadı, sonra sesli bir şekilde "Üvey çocuk bana ders veriyor." diye söylendi, masadan bir vazo aldım, kafasında kırdım, vazo kırıklarından birini alıp onu deştim.
Cesedini birşeyler yapıp saklamam gerekiyordu. Cesedi bir halıya sarıp arabasının arka koltuklarına attım, cüzdanı kaptım ve arabayı Red County'de ki balıkçının mekanına sürdüm. Arabayı zorluklarla denize ittirdim. Ardından bir taksi çağırıp Idlewood'a döndüm. Annemlerin evine gitmek istedim, oradan taşındıklarını öğrendim. Yeni ev sahibi ile konuştum, telefonunu aldım. Annemi aradım, İngiltere'ye taşınmışlar. Annem ve babam beni çok özlemiş, affedilmişim.
Hayatımda hiç o kadar mutlu olmamıştım, ama tek bir sorun vardı. Gidecek durumum yoktu. Bir ara İngiltere'ye gidip onlarla yıllar sonra buluşacağım. KayDee diye bir adamla tanıştım, mahallesine katıldım. her şey yoluna girecek gibiydi.
Aaliyah adında bir kıza aşık olmuştum, evlenecektik fakat son yaptığı olaylar ile başımı belaya soktu. Sonra onla konuşup ayrıldım, ilk gün 5 şişe bira içmiştim, olmayan canlılara inanıyordum, ibadet ediyordum. Sonradan akıllandım.