Nasa çalışanı olan Jesse Bean, 2010 yılında işten ayrılmış ve kendi uzay ajansını kurmak için çalışmalara başlamıştı. Yaptığı birçok uzay görevlerinde başarılı olan Jesse'nin asıl hedefi Marsta koloni kurmak ve uzay turizmini başlatmaktı. Federal büronun gözetimi altında geçen birkaç yıl Jesse'nin fikirlerini değiştirmiş ve kendini olabildiğince geliştirmiştir. Uzay çalışmalarına Norveç'te devam eden Jesse yeni bir roket icat etmiş, tüm haklarını almıştı. Bu roket düşük yakıt ile daha çok performans ve itiş gücünü kapsıyordu. 2015 yılında ise Satürn X resmiyet kazandı ve faaliyetlerini sürdürmeye başladı.
Katıldıkları Uzay Programları
Apollo 17
Apollo 17 misyonunun bilimsel hedefleri arasında, Toros-Littrow bölgesinin önceden seçilmiş bir alanında jeolojik araştırma ve malzemelerin ve yüzey özelliklerinin örneklenmesi; yüzey deneylerinin yerleştirilmesi ve etkinleştirilmesi; ve ay yörüngesi ve dünya ötesi kıyı boyunca uçuş deneyleri ve fotoğrafik görevler yürütmek. Bu hedefler, bir ısı akışı deneyi ile Apollo Ay Yüzey Deneyleri Paketi veya ALSEP gibi konuşlandırılmış deneyleri; ay sismik profili veya LSP; ay yüzeyi gravimetresi veya LSG; ay atmosferik kompozisyon deneyi veya LACE; ve ay ejecta ve meteorlar veya LEAM. Misyon ayrıca ay örneklemesi ve ay yörünge deneylerini de içeriyordu. Biyomedikal deneyler, Biostack II deneyini ve BIOCORE deneyini içeriyordu.
Viking programı
Mariner programının devamı olarak görülen Viking programı, 1969'dan beri Marine programının yöneticisi Jesse Bean tarafından Mars'ın yüzeyine iniş programı olarak planlanmaktaydı. Fırlatma için ilk girişimler ancak 1972'de yapılabildi. Fakat bu kez uzay sondasının ağırlığı planlanandan çok fazlaydı. (Mariner 9, 1000 kg iken Viking, 3500 kg'dı.) Bu nedenle 1975'e kadar görev ertelendi. Göreve başlama Görevin en önemli amacı Mars'ta yaşam için kalıntılar bulmaktı. Bunun için çeşitli araştırma araçları geliştirildi.
Bu araçların temel işlevleri şunlardı:
atmosfer ölçümü görüntü alma meteorolojik ölçüm yapma biyolojik ölçümler yapma bağlantı kurabilme sismolojik ölçümleri yapma UV fotometri
örevin bilimsel hedefleri Mars yüzeyinin yüksek çözünürlüklü görüntülerini elde etmek. Atmosferin ve yüzeyin yapısını ve bileşimini karakterize etmek. Mars'ta yaşam kanıtı aramak.
Görevin sonuçları Mars yüzeyinin çeşitli haritaları (termal, kimyasallar, fizikî haritalar) oluşturuldu. Toprak incelendi. Ölçümler yapıldı. Yaşam kanıtı için deneyler yapıldı. Mars'ı dünyalaştırma için yeterlilikler araştırıldı.
Viking programı 2
Viking 2 uzay aracı, Amerika Birleşik Devletleri'nin Viking programı kapsamında Mars'a gitmiş bir yörünge ve bir iniş aracından oluşan ve aslında Viking 1'in eşi yolculuk. Mars yüzeyinde 1.281 Mars günü çalıştı ve 11 Nisan 1980'de aküleri bitince kapatıldı. Yörünge aracı 25 Temmuz 1978'e kadar neredeyse 16.000 resmi 706 dönüşte çekip Dünya'ya yolladı. Araç 9 Eylül 1975'te fırlatıldı. Bir Titan / Centaur fırlatma aracı ve Mars'a 333 günlük bir yolculuk kullanılarak fırlatmanın ardından Viking 2 Orbiter , yörüngeye sokulmadan önce Mars'ın küresel görüntülerini döndürmeye başladı. Orbiter, 7 Ağustos 1976'da 1500 x 33.000 km, 24,6 saat Mars yörüngesine yerleştirildi ve 9 Ağustos'ta 1499 km periapsis ve 55.2 derecelik bir eğim ile 27,3 saatlik bölge sertifikasyon yörüngesine ayarlandı . Aday bölgelerin görüntülenmesi. başladı ve iniş yeri bu resimlere ve Viking 1 Orbiter tarafından döndürülen görüntülere göre seçildi.
3 Eylül 1976'da UT 22 :37:50'de uzay aracı yörüngeden ayrıldı ve Utopia Planitia'ya indi . Normal operasyonlar, yörünge aracı ve iniş aracını (biyo kalkan) bağlayan yapının ayrılmadan sonra çıkarılmasını gerektiriyordu, ancak ayırma ile ilgili sorunlar nedeniyle biyo kalkan yörüngeye bağlı kaldı. 30 Eylül 1976'da yörünge eğimi 75 dereceye yükseltildi. İniş takımı ve onun aeroshell 19:39:59 UT, 3 Eylül 1976 tarihinde uydusunun ayrılır. Ayrılma anında, iniş aracı yaklaşık 4 km/s hızla yörüngedeydi. Ayrıldıktan sonra, inişe başlamak için roketler ateşlendi . Birkaç saat sonra, yaklaşık 300 km'lik bir mesafede, iniş aracı giriş için yeniden yönlendirildi. Ablatif ısı kalkanına sahip aeroshell , gemiyi atmosfere dalarken yavaşlattı.
Viking 2 uzay aracı içinde krateri Mie 200 km batı hakkında indi Ütopya Planitia'da de 48,269 ° K 225,990 ° WKoordinatlar : 48.269°K 225.990°W22:58:20 UT (9:49:05 yerel Mars'ta) ekvator yarıçapı 3397,2 km ve düzleşmesi 0,0105 ( 47.967°K 225.737°W gezegenografik boylam ) olan bir referans elipsoide göre -4.23 km yükseklikte zaman).
İnişte yaklaşık 22 kg (49 lb) itici gaz kaldı. Radarın bir kayayı veya yüksek oranda yansıtıcı yüzeyi yanlış tanımlaması nedeniyle, iticiler inmeden 0,4 saniye önce fazladan ateş ederek yüzeyi çatlattı ve tozu yükseltti. İniş yapan kişi, bir ayağı 8.2 derece eğimli bir kayanın üzerine yerleşti. Kameralar inişten hemen sonra görüntü almaya başladı.
Viking 2 Lander pillerini başarısız 12 Nisan 1980 kadar radyoizotop jeneratörleri tarafından desteklenmektedir ve yüzey üzerinde çalıştırıldı. İniş yeri toprak analizi Genellikle "toprak" olarak adlandırılan regolit, bazaltik lavların ayrışmasından üretilenlere benziyordu . Test edilen toprak , önemli miktarlarda magnezyum , alüminyum , kükürt , kalsiyum ve titanyum ile birlikte bol miktarda silikon ve demir içeriyordu . Eser elementler, stronsiyum ve itriyum tespit edildi.
Potasyum miktarı, yerkabuğunun ortalamasının beşte biri kadardı. Topraktaki bazı kimyasallar , deniz suyunun buharlaşmasından sonra kalanlara benzeyen kükürt ve klor içeriyordu . Kükürt, alttaki yığın halindeki toprağa göre toprağın üstündeki kabukta daha yoğundu.
Kükürt , sodyum , magnezyum, kalsiyum veya demirin sülfatları olarak mevcut olabilir . Bir sülfür demir de mümkündür. Ruh gezici ve fırsat gezici Mars bulundurulmakta sülfatlar.
Mineraller, mafik magmatik kayaçların tipik bozunma ürünleri bulundu. Gaz kromatograf-kütle spektrometresinde (GCMS) ısıtılan tüm numuneler su verdi.
Ancak numunelerin işlenme şekli, su miktarının tam olarak ölçülmesini engelledi. Ancak %1 civarındaydı. ile yapılan çalışmalar, mıknatıslar iniş araçları toprak ağırlık itibarıyla 3 ila 7 oranında bir manyetik malzeme olduğunu göstermiştir. Manyetik kimyasallar manyetit ve maghemit olabilir, bunlar bazalt kayaçlarının ayrışmasından gelebilir . Mars Spirit gezgini (2004'te indi) tarafından gerçekleştirilen sonraki deneyler , manyetitin Mars'taki toz ve toprağın manyetik yapısını açıklayabileceğini gösteriyor.
Dünya dışı yaşam, kökeni Dünya olmayan yaşamdır. Hali hazırda dünya dışında basit bakteri formunda yaşam olabileceği yönünde hipotezler bulunmakla birlikte, günümüze kadar gözlemlenebilen herhangi bir dünya dışı yaşam bulunmamaktadır. Dünya dışı yaşam üzerinde araştırma yapan bilme astrobiyoloji denir.
Dünya dışında yaşamın başlangıcına dair farklı tahminler vardır. Bir görüşe göre yaşam evrenin farklı yerlerinde ayrı ayrı ortaya çıkmıştır. Bir diğer görüş ise panspermiadır, buna göre yaşam evrende bir noktada bir kez ortaya çıkmış ve yaşama uygun gezegenlere yayılmıştır. Sözü edilen dünya dışı yaşam biçimleri bakteriyel formların basitliğinden insansı akıllı varlıkların karmaşıklığına kadar her seviyede olabilir.
Venüs ve Mars gezegenleri, Jüpiter ve Satürn'ün bazı uyduları (Europa, Enceladus ve Titan) geçmişte yaşamın gelişmiş olabileceği veya hala yaşamın devam ettiği düşünülen yerlerdir. Gliese 581 yıldızının yeni keşfedilmiş iki gezegeni yaklaşık dünya kütlesindedir ve yörüngeleri yıldızlarının yaşam kuşağı içinde kalmaktadır. Stephen Hawking 2016 yılında dünya dışı yaratıklarla temas etmeye çalışmanın insanlara yarar getirmek bir yana, bu temas çabalarının insanların ve dünyadaki tüm canlıların zamanında Amerika'nın yerlileri kızılderililerin İngilizler tarafından katledilmesi gibi uzaylılar tarafından soykırıma uğramasıyla ve bir kısmının yok olup bir kısmının onların kölesi olmasıyla sonuçlanabileceğini, dolayısıyla dünya dışı hiçbir varlığa uydular aracılığıyla ileti gönderilmemesi, onlardan ileti niteliğinde tepkimeler alındığında hiçbir şekilde yanıt verilmemesi gerektiğini açıklamıştır.
zay enkazı (ayrıca yörünge enkazı, uzay döküntüsü ve uzay atığı olarak da bilinir) insanlar tarafından yaratılan ancak artık herhangi bir yararlı amaca hizmet etmeyen Dünya'nın çevresindeki yörüngede bulunan nesneler topluluğudur. Bunun ilk örneği insanların uzaya ilk adımı olan Sputnik I'dir.4 ekim 1957' de Sputnik I yörüngeye oturtuldu ve 3 aydan fazla kalmasına rağmen Sputnik I sadece 3 hafta çalıştı ve 2 aydan fazla dünyanın etrafında dolaştı. Buda onu ilk uzay enkazı yapmış oldu[1]. Bu nesneler harcanan roket aşamaları ve işlevlerini yitirmiş uyduların patlama ve çarpışmalarıyla oluşan tüm parçacıkları içerir. Örneğin 10 şubat 2009’da kulanım dışı olan bir Rus uydusu aktif bir ABD İridyum ticari uydusu ile çarpışmış ve onu yok etmiştir bu kaza sonucunda uzay enkazlarının arasına 2000 parça daha eklenmiş oldu.
Enkaz katı roket motorlarından çıkan tozu, boya gevreği gibi yüzey bozulma ürünleri, RORSAT nükleer güç uyduları tarafından yayılan soğutucuları, Needles Projesi kümelerini ve mikrometoorların veya oldukça küçük enkaz parçalarının uzay araçları üzerindeki etkisi ile serbest kalan nesneleri barındırmaktadır.[2] Bu nesnelerin yörüngeleri uzay araçlarının uçuş yönleri ile örtüşme olasılığı olduğu için uzay enkazları genellikle olası bir çarpışma riski taşırlar.
Uzay enkazlarının, tahmini onlarca milyon gibi büyük çoğunluğu boya parçacıkları ve roket yakıt cürufu gibi küçük partiküllerden oluşmaktadır. Bu küçük parçacıkların etkisi eroziv ve kumlama benzeri zararlara yol açarlar. Bu zararların etkisi, uzay araçlarının mikrometeorlardan korunabilmesi için kullanılan teknikle, uzay aracının gövdesi dışına ince bir folya tabakası eklenerek hafifletilebilir. Yüksek hızlarda enkazların bu folyo ile çarpışması sonucu oluşan plazma yeterli hızla buharlaşacağından içduvara ciddi bir zarar vermeyecektir. Ancak, bir uzay aracının tüm parçaları bu şekilde korunamaz; örneğin güneş panelleri, optik cihazlar (teleskop, yıldız izleyici gibi) ve bu bileşenlerin enkaz ve micrometeorlar tarafından sürekli aşınmaya tabi olan kısımları gibi.
Uluslararası Uzay İstasyonunun insan barındıran modülleri, bu enkazların 1 cm den küçük olanlarına karşı bile korunma kapasitesine sahiptir. Bazen uzay aracının bu çarpışmalardan korunabilmesinin tek yolu manevra yapmaktır. Ancak bu ilgili nesnelerin yörüngesinin tam olarak önceden bilnmesi ile mümkün olabilir. Bu tür bilgileri toplamak için kullanılan mevcut ekipman Alçak Dünya yörüngesinde (ADY) sadece 5 santimetre çapına kadar küçük nesneleri, Yer istasyonel yörüngede (YİY) ise 50 santimetre çapına kadar küçük nesneleri izleme yeteneğine sahiptir. Dışarıda 1 cm çapından yüksek 600.000 kadar olduğu tahmin edilen enkazlardan bugün 19000 kadarı ancak gözlemlenebilmektedir. Bu ise, enkaz tahmini miktarları ve bunların yörüngelerinin tahmini yolunda geniş belirsizliklere yol açar.
NASA'nın denetimi altında Mars Keşif Programı çerçevesinde Mars'a gönderilen robotik bir uzay aracı. Programda görev alan bilim insanları, Mars üzerinde mikrobiyal yaşam olup olmadığını ve orada suyun geçmişini araştırmak için Phoenix'in iniş bölümünün üstünde yer alan cihazları kullanacaklardır. Çok ortaklı program, NASA'nın Roket İtiş Laboratuvarı yönetimi altında Arizona Üniversitesi'ndeki Ay ve Gezegenler Laboratuvarı bölümünün başkanlığında yürütülmekteydi. Program ABD, Kanada, İsviçre, Filipinler, Danimarka, Almanya ve İngiltere'den çeşitli üniversitelerin; NASA, Kanada Uzay Ajansı, Finlandiya Meteoroloji Enstitüsü, Lockheed Martin Space Systems ve diğer uzay şirketlerinin ortak çalışmasıdır. Bir devlet üniversitesi tarafından yönetilen ilk uzay uçuşudur.
Phoenix, 4 Ağustos 2007 tarihinde Dünya'dan fırlatıldı ve 26 Mayıs 2008 tarihinde saat 02:55'te Mars'ın su-buz açısından zengin kuzey kutup bölgesindeki Vastitas Borealis'e şu koordinatlarda 68.2°N 234.3°W başarıyla bir iniş gerçekleştirdi. Şimdi robot kolunu kutup toprağını kazmak için kullanacak. Uzay aracının başarılı inişi ile ilgili teyit saat ABD'de EDT'ye (Arizona'nın dahil olduğu saat dilimi) göre öğleden akşam 7:53'te geldi. Phoenix, "2001 Mars Odyssey" aracının sağladığı verilere göre yüzeyin 2 – 5 cm. derinliğinde buz tabakasının yer aldığı bir bölgeye indi. Bu verilere göre söz konusu bölgenin yüzeyi yüzde 80 civarında buzdan meydana gelmektedir. Yüzey araştırmalarında, 50 cm. derinliğinde kazı yapabilen robot kolundan yararlanılacak.
Phoenix aracılığıyla yapılacak ölçümler iki ana hedef güdüyor: Öncelikle gezegendeki suyun gelişimi araştırılacak; bir zamanlar sıcak ve nemli bir gezegen olan Mars'ın bugünkü soğuk ve buzlarla kaplı haline geçiş sürecine ışık tutulmaya çalışılacak. Phoenix'in bir başka hedefi, buz tabakasında yer alabilecek hayat izlerini araştırmak olacak.
Mars Pathfinder (MESUR Pathfinder) 1997 yılında Mars yüzeyine üzerinde bir ana istasyonu ve keşif robotunu başarıyla indirmiş bir Amerikan uzay aracıdır. İniş takımları ile birlikte Carl Sagan Hatıra İstasyonu olarak anılan tekerlekli ve hafif (10.6 kg/23 lb) keşif aracının adı ise Sojourner'dir.
4 Aralık 1996 tarihinde NASA tarafından, Mars Global Surveyor fırlatıldıktan bir ay sonra Delta II iticileri kullanılarak fırlatılmıştır. 4 Temmuz 1997 tarihinde ise Mars yüzeyine başarılı şekilde iniş yapmıştır. Uzay aracı inişi ardından açılarak içinde bulunan ve Mars yüzeyinde birçok deney yapacak Sojourner'i yüzeyde serbest bırakmıştır. Görev atmosferik, iklimsel, jeolojik ve yüzeyi kaplayan taş ve toprak karışımı hakkında birçok deney içeriyordu. Ayrıca bu, NASA'nın Discovery Program (Keşif Programı) adını verdiği, amacı düşük bütçeli uzay araçları yapmak ve daha sık araç göndermek olan programın ikinci projesiydi. O zamalar yönetici koltuğunda oturan Daniel Goldin tarafından desteklenen projenin mottosu ise "Daha ucuz, daha hızlı ve daha iyi."idi. Görev, NASA'nın Mars Exploration Program (Mars Keşif Programı) adlı programından sorumlu, Kaliforniya Teknoloji Enstitüsü'nün bir bölümü olan Jet Propulsion Laboratory (JPL) tarafından yönetilmiştir. Proje yöneticisi JPL'den Tony Spear'dı.
Bu görev Mars'a yapılacak ve kaşif robotu bulundurması planlanlanan görevlerden ilkidir. Ayrıca 1976'da iniş yapan iki Viking aracının ardından kızıl gezegene yapılan ilk başarılı iniştir. Her ne kadar Lunokhod Programı ile Ay'a kaşif robotu göndermekte başarılı olsa da Sovyetler Birliği'nin Mars Projesi'nde kaşif robot kullanma üzerine yaptığı çalışmalar başarısız olmuştur.
Bilimsel deneylere ek olarak, Mars Pathfinder görevi aynı zamanda birçok konseptin ve teknolojinin sorunsuz çalıştığını kanıtlamıştır. Bunlardan bazıları, hava yastığı ile iniş sistemi ve otomatik obje kaçınma sistemleridir ki bu sistemler daha sonra Mars Exploration Rover Projesinde bir standart haline gelmiştir. Ayrıca Mars Pathfinder Mars'a yapılan insansız uzay görevlerinde çok düşük bir bütçe ile başarıya ulaşmış olmasından dolayı önemlidir. Proje, Mars Environmental Survey (MESUR) programının ilk görevidir.
Mars Global Surveyor ( MGS ) Amerikalı olan robotik uzay sondası tarafından geliştirilen NASA 'nın Jet Propulsion Laboratory ve 1996 MGS yüzeye atmosferde aşağı iyonosferden, tüm gezegeni ele küresel bir haritalama göreviydi Kasım başlattı. Daha büyük bir parçası olarak Mars Keşif Programı , Mars Global Surveyor kardeş için atmosferik izleme gerçekleştirilen orbiters sırasında aerobraking ve yardımcı Mars Rovers potansiyel açılış siteleri belirleme ve yüzey telemetri naklederek ve Lander misyonları. Birincil görevini Ocak 2001'de tamamladı ve uzay aracının 2 Kasım 2006'da mesajlara ve komutlara yanıt vermediği üçüncü genişletilmiş görev aşamasındaydı. Üç gün sonra, güvenli moda geçtiğini belirten zayıf bir sinyal algılandı . Uzay aracıyla yeniden bağlantı kurma ve sorunu çözme girişimleri başarısız oldu ve NASA resmi olarak Ocak 2007'de görevi sonlandırdı. MGS, yaklaşık 450 km yükseklikte sabit bir kutup-yakın dairesel yörüngede kalıyor ve 1996 itibariyle üzerine çarpması bekleniyordu. 2047'den sonra bir noktada gezegenin yüzeyi
Uzay ve Astronomi Bilimleri Enstitüsü (ISAS) ile Tokyo Üniversitesi tarafından geliştirilen bir Japon uzay sondasıdır.
Nozomi, Mars'ın üst atmosferini ve Güneş rüzgârıyla olan etkileşimini incelemek ve gelecekteki gezegensel misyonlarda kullanılmak üzere teknolojiler geliştirmek üzere tasarlandı. Özellikle, sondada iyonosferin bileşimi ve dinamikleri, güneş rüzgarının havacılık etkisi, atmosferik bileşenlerin kaçışı, intrinsik manyetik alan, güneş-rüzgâr manyetik alanının birleşimi, manyetosferin yapısı ve Mars çevresinde üst atmosferdeki ve yörüngedeki tozları ölçecek araçlar yer almaktaydı. Ayrıca, görev kapsamında Mars yüzeyinin görüntülerini de elde edecekti.
Nozomi, 4 Temmuz 1998 tarihinde yerel saat 03:12'de Uchinoura Uzay Merkezi'nden fırlatıldı.Ancak elektrik arızaları nedeniyle Mars yörüngesine ulaşamadı. Görevi 31 Aralık 2003 tarihinde sona erdi.
Geotail bir olan uydu gözlemleyerek Toprak 'ın manyetosfere . Bu Japonya'nın tarafından geliştirilen İsas ABD'nin birlikte NASA ve tarafından başlatılan Delta II den Temmuz 1992 24 roket Cape Canaveral Hava Kuvvetleri İstasyonu'ndan .
Bu görevin temel amacı, manyetosferin kuyruk bölgesinin yapısını ve dinamiklerini kapsamlı bir dizi bilimsel araçla incelemektir. Bu amaçla yörünge, manyetokuyruğu çok çeşitli mesafelerde kapsayacak şekilde tasarlanmıştır: Dünyadan 8 R Dünya ila 210 R Dünya . Bu yörünge aynı zamanda manyetosferin sınır bölgesini perigelerde manyetopause kayması nedeniyle incelemesine izin verdi. İlk iki yılda, apojeleri uzaktaki manyetokuyrukta tutmak için çift ay sallama tekniği kullanıldı. Bu, 14 ay uçuşu içeriyordu.
1993'te Düşük Enerji Parçacıkları deneyini kontrol eden bilgisayar kilitlendi. Sıfırlama girişimleri başarısız oldu. Bu sorun, 26 Eylül 1993'te gerçekleşen bir ay uçuşu sırasında, geminin yörüngesinin ayın gölgesinden geçecek şekilde değiştirilmesiyle çözüldü. Bu gerçekleşirken pillerden gelen güç kesildi. Araç ayın gölgesinden ayrıldığında, güç geri geldi ve bilgisayar yeniden çalışmaya başladı.
Apoje, Kasım 1994'ün ortalarında 50 R Dünya'ya ve ardından Şubat 1995'te Dünya'ya yakın kuyruk bölgesindeki alt fırtına süreçlerini incelemek için 30 R Dünya'ya düşürüldü. Mevcut yörünge, ekliptik düzleme -7° eğimli 9 R Dünya × 30 R Dünya'dır ."
Geotail aletleri elektrik alanları, manyetik alanlar, plazmalar, enerjik parçacıklar ve plazma dalgaları üzerinde çalıştı.
1994 yılında, deney tamamlayıcısı olan Plazma Dalga Enstrümanının (PWI) baş araştırmacısı, NASA, Iowa Üniversitesi ve STX Corporation'dan ortak araştırmacılarla birlikte Kyoto Üniversitesi'nden Profesör Hiroshi Matsumoto idi. Geotail, 2021 itibariyle aktif bir görevdir . Geotail, WIND , Polar , SOHO ve Cluster , Uluslararası Güneş-Karasal Fizik Bilimi Girişimi (ISTP) projesinin bir parçasıydı .
Kaynak: https://en.wikipedia.org/wiki/Geotail
Başlık: Ynt: Satürn X
Gönderen: Stadler - 05 Ocak 2022, 12:48:50
Uydu rolü mü yapıyorsunuz?
Başlık: Ynt: Satürn X
Gönderen: Zweisamkeit - 05 Ocak 2022, 12:49:21
Suzaku veya ASTRO-EII, Japonya Uzay Araştırma Ajansı (JAXA) ve NASA tarafından geliştirilen bir X-ışını teleskopudur. Süpernova patlamaları, kara delikler ve açık yıldız kümeleri gibi yüksek enerjili X-ışını kaynaklarını araştırmak üzere tasarlanmış olup 10 Şubat 2000'de kalkışı başarısızlıkla sonuçlanan ASTRO-E teleskopunun yerini almıştır.
Suzaku, 10 Temmuz 2005 tarihinde M-V-6 roketi ile Uchinoura Uzay Merkezi'nden uzaya fırlatıldı. 29 Temmuz'da soğutma sisteminde meydana gelen arızalar nedeniyle X- ışını Spektrometresi devre dışı bırakıldı. Bu görev Hitomi teleskopuna devredilmiş olup görevinin 2020 yılına kadar devam etmesi planlanmaktadır.
Akatsuki (Japonca: あかつき, 暁, Türkçe: "Şafak"), eskiden Venus Climate Orbiter (VCO, Venüs İklim Tarayıcısı) ve Planet-C (Gezegen-C) olarak bilinen, Venüs'ü keşfetmek için tasarlanmış bir Japon uzay sondasıdır. 20 Mayıs 2010 tarihinde bir H-IIA 202 roketinden fırlatıldı.
Akatsuki, 1998'de uzaya fırlatılan ancak planlandığı gibi 2003'te Mars'ın yörüngesine giremeyen Nozomi sondasından bu yana Japonya'nın uzaydaki ilk gezegen keşif misyonudur.
Misyon, 2001 yılında Mars Express misyonunun tasarımını yeniden kullanmak için önerildi . Bununla birlikte, bazı görev özellikleri tasarım değişikliklerine yol açtı : öncelikle termal kontrol, iletişim ve elektrik gücü alanlarında. Örneğin, Mars , Güneş'ten Venüs'ün yaklaşık iki katı olduğu için , uzay aracının radyan ısınması, Venus Express için Mars Express'ten dört kat daha fazladır . Ayrıca, iyonlaştırıcı radyasyon ortamı daha serttir. Öte yandan, güneş panellerinin daha yoğun aydınlatılması, daha fazla fotovoltaik güç üretilmesine neden olur . Venüs Expressmisyon ayrıca Rosetta uzay aracı için geliştirilmiş bazı yedek araçları kullanır . Misyon, D. Titov (Almanya), E. Lellouch (Fransa) ve F. Taylor (Birleşik Krallık) liderliğindeki bir konsorsiyum tarafından önerildi.
Fırlatma için Venüs Express başlangıçta 26 Ekim 04:43 için belirlenen sunulmasıyla birlikte, Kasım 2005 ile 23 26 Ekim-açıktı UTC . Bununla birlikte, Fregat üst aşamasından gelen yalıtımla ilgili sorunlar, uzay aracına göç eden küçük yalıtım kalıntılarını incelemek ve temizlemek için iki haftalık bir fırlatma gecikmesine neden oldu. Sonunda Kazakistan'daki Baykonur Uzay Üssü'nden bir Soyuz-FG / Fregat roketi tarafından fırlatıldı .9 Kasım 2005 saat 03:33:34 UTC'de bir park Dünya yörüngesine ve fırlatmadan 1 saat 36 dakika sonra Venüs'e transfer yörüngesine yerleştirildi. İlk yörünge düzeltme manevrası 11 Kasım 2005'te başarıyla gerçekleştirildi. 153 günlük yolculuğun ardından 11 Nisan 2006'da Venüs'e ulaştı ve ana motorunu 07:10:29 ile 08:00:42 UTC SCET arasında ateşledi . Böylece Venüs yerçekimi tarafından 400'e 330.000 kilometrelik (250'ye 205.050 mi) dokuz günlük bir yörüngede yakalanabilirdi . Yanık ESA'nın Kontrol Merkezi'ne izlendi ESOC içinde, Darmstadt, Almanya .
Venus Express'in Venüs çevresindeki son 24 saatlik operasyonel yörüngesine ulaşması için, ikisi ana motorla ve beşi iticilerle olmak üzere yedi yörünge kontrol manevrası daha gerekliydi .
Günümüzde lityum her yerde kullanılıyor. 19. yüzyıl ortalarından bu yana doktorlar bu yumuşak, kirli beyaz metali gut hastalığı ve bazı psikiyatrik rahatsızlıklarda kullanıyordu. Bugün bile bipolar rahatsızlık tedavisinde lityum hala yaygın olarak kullanılıyor.
Fakat çoğu insan için lityum pil demektir. Birçok elektronik cihaz açısından büyük önem taşır. Elektrikli otomobillerin yaygınlaşması ile lityum talebinin 2025'te üç katına çıkması bekleniyor.
Dünyadaki lityum rezervlerinin çoğu Güney Amerika'da bulunuyor. Bunların en büyüğü ise And dağlarındaki kurumuş göllerin altında. Fakat lityum dağların, hatta Dünya'nın oluşumundan çok daha eskilere dayanıyor. 13,8 milyar yıl önce meydana gelen Büyük Patlamada hidrojen ve helyumun yanı sıra lityum da oluşmuştu.
Challenger Uzay Mekiği kazası, 28 Ocak 1986 tarihinde mekiğin kalkışından 73 saniye sonra patlamasıyla oluşan kazadır. Kazada 7 astronot ölmüştür. Patlama yakıtın sızması yüzünden olmuştur. Uzay Mekiği Challenger'ın kalkışının gerçekleşeceğı günden önceki gece, hava sıcaklığı oldukça düşüktü ve bazı mühendisler kalkışın iptal edilmesi yönünde görüş bildirmişlerdi.Buna rağmen kalkış NASA tarafından onaylanmıştı ve uzay mekiğinin katı yakıt roketlerinin parçası olan güvenlik contaları soğuk sebebiyle zarar görmüş olmalarından ötürü, işlevlerini yerine getiremediler ve uçuşun 73. saniyesinde araç infilak etti.
Patlama araç yeryüzünden 48.000 feet (15 kilometre) yüksekte gerçekleşti.
Uluslararası Uzay İstasyonu (UUİ, İngilizce: International Space Station (ISS)), alçak Dünya yörüngesine yerleştirilmiş bir uzay üssü, başka bir tabirle üzerinde yaşanabilen yapay bir uydudur. Bir araya getirilen modüllerin birleştirilmesiyle inşa edilmiş olan istasyonun ilk kısmı 1998 yılında fırlatılmıştır. İstasyonun yapısı temel olarak basınçlı modüller, destekleyici dış iskelet ve güneş panellerinden meydana gelmektedir. Dünya yörüngesinde bulunan en büyük yapay uydudur. Uygun saatlerde yeryüzünden bakıldığında çıplak gözle görülebilmektedir.
UUİ, deneyler için uzay ortamı ve düşük yer çekimi ortamı sağlayan bir laboratuvar merkezidir. Mürettebatın biyoloji, fizyoloji, fizik, kimya, astronomi, meteoroloji ve daha birçok dalda deneyler yapmasına olanak verir. İstasyon ayrıca Ay ve Mars görevlerinde kullanılması planlanan ekipman ve sistemlerin, kullanım öncesi uzayda test edilmeleri için çok uygun bir ortam sağlar.
Uzaydaki en uzun kesintisiz olarak insan bulundurma rekorunu elinde tutan istasyon, Keşif 1 mekiğinin 2 Kasım 2000 tarihinde istasyona varmasından bu yana, uzay mürettebatını 7734 gündür kesintisiz olarak barındırmıştır ve barındırmaya devam etmektedir. Bir önceki rekor, 3644 gün ile Sovyet uzay istasyonu Mir'e aitti. UUİ, bugüne kadar 15 farklı milletten astronot ve kozmonota ev sahipliği yapmıştır.
Falcon Heavy, SpaceX tarafından tasarlanmış ve üretilmiş, kısmen yeniden kullanılabilen bir ağır yük fırlatma aracıdır. Falcon Heavy, Falcon 9 fırlatma aracının bir uyarlamasıdır ve Falcon 9 roket çekirdeğinin yanı sıra, Falcon 9 ilk aşamasından türetilmiş olan, fazladan iki adet sonradan eklenen roketten (İng: Modular rocket) oluşmaktadır. Bu yapılandırma Alçak Dünya yörüngesine (ADY) çıkarılabilen görev yükü miktarını yaklaşık 54 tona yükseltecektir, bununla karşılaştırılacak olursa Falcon 9 v1.1 aracı 13 ton'a kadar görev yükünü ADY'ye çıkarabilmektedir. Falcon Heavy için ilk fırlatma 6 Şubat 2018 tarihinde başarılı olarak gerçekleşmiştir.
Dünya,[d] Güneş Sistemi'nde Güneş'e en yakın üçüncü gezegen olup şu an için üzerinde yaşam ve sıvı su barındırdığı bilinen tek astronomik cisimdir. Radyometrik tarihleme ve diğer kanıtlara göre 4,5 milyar yıldan fazla süre önce oluşmuştur. Dünya'nın yer çekimi, uzaydaki diğer nesnelerle, özellikle Güneş'le ve tek doğal uydusu Ay'la etkileşime girer. Dünya'nın Güneş'in etrafındaki yörüngesi, 365,256 güneş gün, yani bir yıldız yılı sürer. Bu süre içerisinde Dünya, kendi ekseni etrafında 366,265 kez döner.
Dünya'nın dönme ekseni, yörünge düzlemine göre eğik olup bu eğiklik mevsimlerin oluşmasına yol açmaktadır. Dünya ile Ay arasındaki kütle çekimi etkileşimi; Dünya'nın eksenindeki yönelimi sabitler, gelgitlere neden olur ve dönmesini kademeli olarak yavaşlatır. Katı ya da kaya ağırlıklı yapısı nedeniyle üyesi bulunduğu yer benzeri gezegenler grubuna adını veren Dünya, bu gezegen grubunun kütlece ve hacimce en büyük üyesi olmasının yanı sıra Güneş Sistemi'ndeki en yoğun gezegendir.
Kaynak: https://tr.wikipedia.org/wiki/D%C3%BCnya
Başlık: Ynt: Satürn X, Satürn X Tv
Gönderen: Zweisamkeit - 07 Ocak 2022, 15:55:34
Venüs, Güneş Sisteminde, Güneş'e uzaklık bakımından ikinci sıradaki, sıcaklık bakımından da birinci sıradaki gezegendir.
Güneşe uzaklık bakımından ikinci sırada olmasına rağmen en sıcak gezegen olmasının nedeni de atmosferinin gelen güneş ışınlarının dışarı çıkmasına izin vermemesidir. Ayrıca Zühre, Çolpan veya Çoban Yıldızı olarak da bilinir. Bu gezegen adını Eski Roma tanrıçası Venüs (Eski Yunan Mitolojisi'nde Afrodit)'ten almıştır. Venüs'ün astronomik sembolü ise kadınlık sembolü ile aynıdır. Kendi ekseni etrafında, Güneş Sistemi'ndeki diğer tüm gezegenlerin aksi istikametinde döner. Güneş etrafındaki dönüşünü 224.7 Dünya gününde tamamlar.
Büyüklüğü açısından Dünya ile benzerlik gösterdiğinden Dünya ile kardeş gezegen veya dünyanın ikizi olarak da bilinmektedir. Gökyüzünde Güneş'e yakın konumda bulunduğundan ve yörüngesi Dünya'nınkine göre Güneş'e daha yakın olduğundan, yeryüzünden sadece Güneş doğmadan önce veya battıktan sonra görülebilir. Bu yüzden Venüs, Akşam Yıldızı, Sabah Yıldızı veya Tan Yıldızı olarak da isimlendirilir. Çoban Yıldızı da denmektedir. Görülebildiği zamanlar, gökyüzündeki en parlak cisim olarak dikkat çeker.
Kaynak: https://tr.wikipedia.org/wiki/Ven%C3%BCs
Başlık: Ynt: Satürn X, Satürn X Tv
Gönderen: Zweisamkeit - 07 Ocak 2022, 16:01:18
Jüpiter gerek çap gerekse kütle açısından Güneş Sistemi'ndeki en büyük gezegendir. Nispeten düşük olan yoğunluğu (suyun yoğunluğunun 1,33 katı), gezegenin akışkan yapısı ve kendi çevresindeki dönüş hızının yüksekliği nedeniyle, Satürn kadar olmasa da ekvatorda geniş, kutuplarda basık elipsoid görünüme sahiptir. Yansıtabilirlik derecesi (albedo) 0,52 olan gezegen, böylece yüzeyine düşen Güneş ışığının yarıdan fazlasını görünür tarafta yansıtmaktadır.[6] Ancak kızılötesi alandaki ışınım ölçüldüğünde, Jüpiter'in, Güneş'ten aldığı enerjinin 2,3 katı kadarını dışarı yaydığı görülür. Bu nedenle gezegen, Güneş'e olan uzaklığına göre hesaplanan 106 K'den (-167 °C) çok daha yüksek bir etkin sıcaklığa sahiptir ve 126 K (-147 °C) sıcaklığında bir kara cisim gibi ışır.[7] Jüpiter'in kendi içinde yarattığı bu enerji fazlası, gezegenin yer çekiminin etkisi ile yavaşça kendisi üzerine çökerek küçülmesi sırasında dönüştürülen potansiyel enerji ile açıklanmaktadır. Bu olgu Kelvin-Helmholtz mekanizması olarak adlandırılır.
Jüpiter gerek çap gerekse kütle açısından Güneş Sistemi'ndeki en büyük gezegendir. Nispeten düşük olan yoğunluğu (suyun yoğunluğunun 1,33 katı), gezegenin akışkan yapısı ve kendi çevresindeki dönüş hızının yüksekliği nedeniyle, Satürn kadar olmasa da ekvatorda geniş, kutuplarda basık elipsoid görünüme sahiptir. Yansıtabilirlik derecesi (albedo) 0,52 olan gezegen, böylece yüzeyine düşen Güneş ışığının yarıdan fazlasını görünür tarafta yansıtmaktadır. Ancak kızılötesi alandaki ışınım ölçüldüğünde, Jüpiter'in, Güneş'ten aldığı enerjinin 2,3 katı kadarını dışarı yaydığı görülür. Bu nedenle gezegen, Güneş'e olan uzaklığına göre hesaplanan 106 K'den (-167 °C) çok daha yüksek bir etkin sıcaklığa sahiptir ve 126 K (-147 °C) sıcaklığında bir kara cisim gibi ışır. Jüpiter'in kendi içinde yarattığı bu enerji fazlası, gezegenin yer çekiminin etkisi ile yavaşça kendisi üzerine çökerek küçülmesi sırasında dönüştürülen potansiyel enerji ile açıklanmaktadır. Bu olgu Kelvin-Helmholtz mekanizması olarak adlandırılır.
Jüpiter gerek çap gerekse kütle açısından Güneş Sistemi'ndeki en büyük gezegendir. Nispeten düşük olan yoğunluğu (suyun yoğunluğunun 1,33 katı), gezegenin akışkan yapısı ve kendi çevresindeki dönüş hızının yüksekliği nedeniyle, Satürn kadar olmasa da ekvatorda geniş, kutuplarda basık elipsoid görünüme sahiptir. Yansıtabilirlik derecesi (albedo) 0,52 olan gezegen, böylece yüzeyine düşen Güneş ışığının yarıdan fazlasını görünür tarafta yansıtmaktadır. Ancak kızılötesi alandaki ışınım ölçüldüğünde, Jüpiter'in, Güneş'ten aldığı enerjinin 2,3 katı kadarını dışarı yaydığı görülür. Bu nedenle gezegen, Güneş'e olan uzaklığına göre hesaplanan 106 K'den (-167 °C) çok daha yüksek bir etkin sıcaklığa sahiptir ve 126 K (-147 °C) sıcaklığında bir kara cisim gibi ışır. Jüpiter'in kendi içinde yarattığı bu enerji fazlası, gezegenin yer çekiminin etkisi ile yavaşça kendisi üzerine çökerek küçülmesi sırasında dönüştürülen potansiyel enerji ile açıklanmaktadır. Bu olgu Kelvin-Helmholtz mekanizması olarak adlandırılır.
Ay, Dünya'nın tek doğal uydusudur. Güneş Sistemi içinde beşinci büyük doğal uydudur. Dünya ile Ay arasında ortalama merkezden merkeze uzaklık 384.403 km, yani Dünya'nın çapının yaklaşık otuz katı kadardır. Ay'ın çapı 3.474 km'dir, bu da Dünya çapının dörtte birinden biraz fazladır. Dolayısıyla Ay'ın hacmi Dünya'nın hacminin %2'sidir. Kütlesi Dünya kütlesinden 81,3 kat daha düşüktür. Yüzeyinde kütleçekim etkisi yer çekiminin yaklaşık %17'sidir. Ay, Dünya'nın yörüngesinde bir turunu 27 gün 7 saatte tamamlar. Dünya, Ay ve Güneş geometrisinde görülen periyodik değişimler sonucunda her 29,5 günde tekrar eden Ay'ın evreleri oluşur.
Ay, insanların üzerine iniş yaparak yürüdükleri gökcismidir. Yerçekiminden kurtulup uzaya çıkan ve Ay'ın yakınından geçen ilk yapay nesne Sovyetler Birliği'nin Luna 1 uydusudur. Ay yüzeyine çarpan ilk insan yapısı nesne Luna 2 uydusudur. Normalde görünmeyen Ay'ın öteki yüzünün ilk fotoğraflarını ise Luna 3 uydusu çekmiştir. Bu üç uydu da 1959 yılında uzaya fırlatılmıştır. Ay yüzeyine ilk yumuşak iniş yapabilen uzay aracı Luna 9 ve Ay yörüngesine giren ilk insansız uzay aracı da Luna 10'dur. Bu iki uydu da 1966'da uzaya fırlatılmıştır.[14] ABD'nin Apollo programı 1969 ve 1972 yılları arasında altı başarılı inişle, günümüze kadar insanlı görevleri başaran tek uzay programıdır. Ay'ın doğrudan insanlar tarafından incelenmesine Apollo programının bitişiyle son verilmiştir.
Kaynak: https://tr.wikipedia.org/wiki/Ay
Başlık: Ynt: Satürn X, Satürn X Tv
Gönderen: Zweisamkeit - 07 Ocak 2022, 16:39:56
Neptün, Güneş Sistemi'nin sekizinci, Güneş'e en uzak ve katı yüzeyi bulunmayan gezegenidir. Gaz gezegenler sınıfında yer alan Neptün, Jüpiter ve Satürn'e kıyasla farklı yapısından ötürü buz devi olarak da sınıflandırılır. Güneş sisteminin Uranüs ile beraber en soğuk iki gezegeninden biridir. Katı yüzeye sahip olmamakla birlikte gezegenin dış katmanı genel olarak hidrojen ve helyumdan oluşur. İç katmanında ise gezegenin kütlesinin çoğu kayalık bir çekirdeğin üzerindeki sıcak ve yoğun maddelerden (su, metan ve amonyak) oluşur. Adını Roma deniz tanrısı Neptunus'ten alan gezegen, Güneş Sistemi'nde çapına göre en büyük dördüncü, kütlesine göre ise en büyük üçüncü gezegendir. Dünya'dan 17 kat fazla kütlesiyle, ikizi sayılabilecek Uranüs'ten biraz daha büyük ve daha yoğundur.Güneş'e olan uzaklığı ortalama 30 Astronomik birimdir.
Kaynak: https://tr.wikipedia.org/wiki/Nept%C3%BCn
Başlık: Ynt: Satürn X, Satürn X Tv
Gönderen: Zweisamkeit - 07 Ocak 2022, 16:42:18
Uranüs’ün kütlesi Dünya’nınkinin 15 katı, hacmi ise 63 katıdır. Uranüs’ün çevresinde ince, keskin hatlı ve koyu renkli 10 halkanın olduğu tespit edilmiştir. Halkaların tümü, yaklaşık 1 m çapında koyu renkli kaya benzeri parçalardan oluşmaktadır. Bunların yapısı henüz belirlenememiştir. Uranüs, kutbu güneşe bakacak şekilde tekerlek gibi döner. Böylece etrafındaki halkalar da dik olarak onunla birlikte döner.
Uranüs’te, Dünya’nın ve Satürn’ün çevresindekilerle karşılaştırılabilecek ölçüde manyetik alan vardır. Manyetik alanın ekseni, gezegenin dönme eksenine göre 55o eğiktir ve bu diğer gezegenlere oranla oldukça yüksek bir değerdir. Bu eğiklik manyetik alanın, güneş rüzgarı karşında tirbuşon benzeri uzun bir kuyruk yapmasına neden olur. Gezegenin dönme periyodu yaklaşık olarak 17.5 saattir ve dönme ekseni olağan dışıdır. Uranüs’ün eriyik halde bulunan ağır bir çekirdeği vardır. Çekirdeğin çevresinde ise su, metan ve amonyaktan oluşan birkaç bin oC sıcaklığında ve binlerce km kalınlığında bir manto yer alır. Bu aşırı sıcak mantonun, üzerindeki atmosferin ağırlığından kaynaklanan devasa basıncın etkisiyle kaynayamadığı ve buranın elektriksel olarak iletken olduğu, gezegenin manyetik alanını sınırladığı düşünülmektedir.
Kaynak: https://tr.wikipedia.org/wiki/Uran%C3%BCs
Başlık: Ynt: Satürn X, Satürn X Tv
Gönderen: Zweisamkeit - 07 Ocak 2022, 19:04:00
Plüton (küçük gezegen tanımı: 134340 Pluto), Kuiper kuşağında bulunan bir cüce gezegendir. Güneş Sistemi'nde bilinen en büyük cüce gezegen ve Neptün ötesi cisim[8] ve doğrudan Güneş etrafında dolanan en büyük on altıncı cisimdir. 2006 yılına dek gezegen olarak sınıflandırılmaktaydı. Plüton, bünyesinde birçok cisim barındıran Kuiper kuşağının en belirgin üyelerinden biridir.
Plüton, diğer Kuiper kuşağı üyelerine benzer biçimde taş ve buzdan oluşmaktadır; ancak bu kuşaktaki gezegenlere nispeten oldukça küçüktür. Kütle ve hacim olarak Ay'ın yaklaşık olarak beşte biri kadardır. Plüton, eksenindeki eksantrik (dış merkezli) eğim sayesinde yörüngesinin yaklaşık olarak 1/6'lik bir kısmında Güneş'e Neptün'den daha yakındır.
Plüton, 1930'da keşfedildiğinden 2006 yılına kadar, Güneş Sistemi'nin dokuzuncu gezegeni olarak değerlendirilmiştir. 1970'li yıllardan sonra Güneş Sistemi'nin dışında bir cüce gezegen olan 2060 Chiron saptanana kadar küçük bir gezegen olarak düşünülen Plüton'u, gezegen olma statüsü tartışılmaya başlanmıştır. 20. yüzyılın sonları ve 21. yüzyılın başlarında Güneş Sistemi'nin dışında Plüton'a benzeyen birçok cisim tespit edilip 2005'te buna o sırada Plüton'dan yaklaşık %27 daha büyük olarak değerlendirilen Eris eklenmiştir.24 Ağustos 2006'da, Uluslararası Astronomi Birliği (IAU ya da UAB) Güneş Sistemi'nde bir gezegen olmanın koşullarını tanımlamıştır. Bu tanımlama sonrasında Plüton gezegenlikten çıkartılmış, Eris ve Ceres ile birlikte yeni bir küme olan "Cüce Gezegenler" diğer bir adıyla "Kuiper Kuşağı" sınıfına dahil edilmiştir. Böylece Plüton yeniden sınıflandırılmış, küçük gezegenler dizinine eklenmiş ve astronomik adı yani numarası 134340 olarak değiştirilmiştir. Plüton, bazı araştırmacılar tarafından hâlâ gezegen olarak onaylanmaktadır.
Kaynak: https://tr.wikipedia.org/wiki/Pl%C3%BCton
Başlık: Ynt: Satürn X, Satürn X Tv
Gönderen: Zweisamkeit - 07 Ocak 2022, 19:18:16
Kepler-452b, Kuğu takımyıldızı bölgesinde G sınıfı yıldız Kepler-452 yörüngesindeki bir güneş dışı gezegendir. Kepler-452b, Kepler uzay aracı tarafından keşfedilmiştir ve keşfi, 23 Temmuz 2015 tarihinde açıklanmıştır. Kepler-452b, Güneş'e çok benzeyen bir yıldızın yaşanabilir bölgesi içindeki bir yörüngede keşfedilen, Dünya büyüklüğüne yakın ilk gezegendir. Bugüne kadar bilinen dördüncü Dünya benzeri güneş dışı gezegendir.
Yıldızı Kepler-452, Güneş sistemi'ne yaklaşık olarak 1.400 ışık yılı uzaklıktadır. Saatte 58.536 km hızla uzayda yol alan New Horizons uzay aracı, yaklaşık olarak 25,8 milyon yıl sonra buraya ulaşabilirdi.
Kaynak: https://tr.wikipedia.org/wiki/Kepler-452b
Başlık: Ynt: Satürn X, Satürn X Tv
Gönderen: Zweisamkeit - 07 Ocak 2022, 19:20:52
Palomar Gözlemevi merkezli keşif ekibi, NASA ve bazı basın organları tarafından Güneş Sistemi'nin onuncu gezegeni olarak tanımlanmaktaydı. Uluslararası Astronomi Birliği, Ağustos 2006'da, Eris'in de durumunu netleştirecek olan, "gezegen" teriminin tanımını yayınladıktan sonra, gezegen olmadığına karar verildi. Onun yerine Plüton, Haumea, Makemake ve Ceres ile birlikte cüce gezegen sıfatını aldı.
Kaliforniya Teknoloji Enstitüsü'nden Michael E. Brown başkanlığındaki ekip, Hubble Uzay Teleskopu ile Temmuz 2005'te Dünya'dan 15 milyar km ötede bir gezegen tespit ettiğini açıklamış ve gezegene gayriresmî olarak "Xena" (Zeyna) adını vermişti. Teleskop Zeyna'nın çapını 2.389 km olarak ölçmüştür. Daha sonra 2015 yılında Plüton'a ulaşan New Horizons (Yeni Ufuklar) uzay sondasının yaptığı gözlemler sonucu, "Xena" (Zeyna)'nın çapının 2326 km olduğu ve Plüton'dan büyük değil ondan çok az küçük olduğu anlaşılmıştır.[13] (Ancak Plüton'un kütlesi Eris'ten azdır.) 2005 yılında yapılan gözlemlerde Eris'in bir uydusu bulunduğu keşfedilmiştir ve bu uyduya Dysnomia adı verilmiştir.
Eris'in yörüngesi, Güneş Sistemi'ndeki diğer gezegenlerin yörüngesel düzlemine 45 derece eğik konumda bulunuyor. Bu eğim yüzünden 2005 yılına kadar gözlerden uzak kaldığı düşünülen Eris, Güneş'in çevresindeki turunu 560 yılda tamamlıyor.
Titan, Satürn'ün en büyük uydusu ve yoğun bir atmosferi olduğu bilinen tek doğal uydudur. Dünya dışında, yüzeyinde kararlı sıvı bulundurduğu kanıtlanan 2. gök cismi olan Titan'daki büyük su kütleleri gibi görünen okyanusların, metan gazının sıvı hali olduğu görülmüştür.
Satürn'ün uydusu olan Titan, Güneş Sistemi’ndeki ikinci en büyük uydudur. (Birincisi ise Jüpiter'in uydusu Ganymede) Titan da, Ganymede gibi Merkür’den biraz daha büyüktür. Büyük oranda azottan oluşan ve Güneş Sistemi'ndeki diğer uyduların hiçbirinde böylesine kalın olmayan atmosferinin, Dünya’nın ilk zamanlarındaki atmosferine benzediği düşünülmektedir. NASA'nın Dragonfly misyonu kapsamında son gönderilen uzay aracında Titan'da canlıların olabileceği olasılığını arttıran izler görülmüştür.[ Titan'daki su kütlelerinde ise (metan sıvısından okyanuslar, göller ve denizler) deniz canlıların bulunma ihtimali araştırılmaktadır. Daha önce yapılan araştırma verilerince Titan'ın okyanuslarında bakterilerin var olabileceği bir ortamın olduğu düşünülmektedir.
Ceres (küçük gezegen tanımı: 1 Ceres), Güneş'e en yakın cüce gezegen ve Mars ile Jüpiter arasında yer alan ana asteroit kuşağındaki en büyük cisimdir. 1 Ocak 1801 tarihinde İtalyan astronom Giuseppe Piazzi tarafından Palermo'da keşfedilmiştir. Piazzi, gördüğü cismin önce bulutsuluk içermeyen, yıldıza benzeyen bir kuyruklu yıldız olduğunu düşünmüş, ancak kısa sürede yaklaşık dört yıllık bir peryodu olan bir "gezegen" olduğunu fark etmiş, bu cisme Sicilya'nın koruyucu tanrıçası Ceres'in adını vermiştir. Asteroitler arasında ilk keşfedilen olduğu için 1 numara ile adlandırılmıştır. Aynı zamanda 50 yıl boyunca da 8. gezegen olarak sınıflandırılmıştır. 950 km çapında olan Ceres, Asteroit Kuşağı'nın açık ara en büyük cismidir ve kuşağın toplam kütlesinin %32'sine sahiptir.] Gözlemler sonucunda şeklinin düşük yerçekimine sahip diğer asteroidler gibi düzensiz değil de küresel olduğu ortaya konmuştur. Ceres asteroidinin yüzeyinin su buzu ve karbonat, kil gibi çeşitli hidratlı minerallerden oluştuğu tahmin edilmektedir. Ceres, taş - kaya bir çekirdek ve buzdan oluşan bir manto yüzeyi ile farklılaşmış olarak görünmektedir. Yüzeyinin altında sıvı sudan oluşan bir okyanus olma ihtimali bulunmaktadır. Yüzey sıcaklığı yaklaşık -38 °C(235 K)'dir.
Europa, Jüpiter'in yörüngesinde bulunan dört Galilei uydusunun en küçüğüdür. 8 Ocak 1610 tarihinde Galileo Galilei tarafından bulunan dört büyük uydudan gezegene yakınlık açısından ikinci sırada bulunur, bu nedenle Jüpiter'in 'II' numaralı uydusu olarak adlandırılmıştır. 3000 kilometre çaplı uydunun yüzeyi buzla kaplıdır. Europa'nın kalın buz tabakasının altında bütün uyduyu kaplayan bir okyanus olduğu ve bu sebeple Europa'da yaşamın mümkün olabileceği düşünülmektedir. Son yapılan keşiflerde buz katmanlarının altında büyük göllerin izlerine rastlanmıştır.[1]
Europa, Ganymede ve İo ile 2:4:1 Laplace rezonansı içinde gezegenin etrafında dönmektedir.
Ganymede, Jüpiter'in doğal uydularından biridir. Jüpiter'in ve aynı zamanda Güneş Sistemi'nin en büyük uydusudur. Merkür gezegeninden daha büyüktür. 7 Ocak 1610 tarihinde Galileo Galilei tarafından bulunmuş ve o dönemde tanımlanan 4 Galilei uydusu arasında gezegene yakınlık açısından üçüncü sırada bulunması nedeniyle Jüpiter'in 'III' numaralı uydusu olarak adlandırılmıştır.
Ganymede, İo ve Europa ile 1:2:4 Laplace rezonansı içinde gezegenin etrafında dönmektedir.
Bu uydunun 7 Ocak 1610 tarihinde Galileo tarafından keşfedildiği kabul edilir ancak, 1614'te yayımladığı Mundus Jovialis''inde Simon Marius, İo ile birlikte Jüpiter'in diğer uydularını 1609'da Galileo'nun keşfinden bir hafta önce ilk olarak gözlemlediğini iddia etmiştir. Galileo bu iddiadan şüphe etmiş ve Marius'un çalışmasını "çalıntı" olarak nitelendirmiştir.
20. yüzyılın ortalarında İo'nun kutup bölgelerinin kırmızı renkte olduğunu ortaya koyan gözlemler yapılmıştır. Uzay sondası Pioneer 11 1970'lerdeki geçişi sırasında kutup bölgesinin, ekvator bölgesinin beyazımsı renginin aksine turuncu renkte olduğunu ortaya koymuştur. Ancak Pioneer'in bulguları bundan öteye gidememiştir.
Uzay sondası Voyager 1, 1979'da İo'nun yakınlarından ilk resimlerini gönderdiğinde, bilimadamları İo'nun yüzeyinde neredeyse hiç krater bulunmadığını gördüler. Voyager seyir mühendisi Linda Morabito, resimler üzerinde çalışırken yüzeyden püsküren bir "sorguç" fark etti. Bilimadamları olası bütün kraterleri örten yoğun volkanik aktivitenin sebep olduğu oldukça genç bir yüzey buldular. Yüzeyde dokuz aktif volkan gözlemlemeyi başaran Voyager 1'in ardından Voyager 2, bunların sekizini gözlemledi.
Galileo uzay aracı, 1995'te Jüpiter'e ulaştı ve 1999'un sonlarında İo'nun yanından geçti. Galileo, İo'ya diğer bütün sondalardan daha fazla yaklaştı, birçok fotoğraf çekti, püsküren volkanlar gözlemledi ve İo'nun Güneş Sistemi'ndeki kayaç iç gezegenler gibi büyük bir demir çekirdeği olduğunu keşfetti.
Callisto, Jüpiter'in doğal uydularından biridir. Büyüklükte Jüpiter'in uyduları arasında ikinci, Güneş Sistemi'ndeki tüm uydular arasında üçüncü sırayı alır. 7 Ocak 1610 tarihinde Galileo Galilei tarafından bulunmuş, ve o dönemde tanımlanan 4 Galilei uydusu içinde gezegene en uzaktaki olması nedeniyle Jüpiter'in 'IV' numaralı uydusu olarak adlandırılmıştır.Güneş Sistemi'nde, üzerinde en çok krater bulunan gök cismidir. Yüzeyi son 4 milyar yılda hiç değişmemiştir.
Amalthea, Jüpiter'in doğal uydularından biridir. Düzenli iç yörünge grubunun üyesidir. Galilei uydularından sonra ilk bulunan Jüpiter uydusudur. Bu nedenle 'Jüpiter V' adını almıştır.
Carme (/ˈkɑrmiː/ KAR-mee), Jüpiter'in düzensiz uydularından birisidir. Seth Barnes Nicholson tarafından Haziran 1938'de Mount Wilson Observatory Kaliforniya'da keşfedildi. Daha sonra Yunan Mitolojisinden Carme ismi verildi. Birçok Jüpiter uydusu gibi 1975'e kadar günümüzdeki ismi kullanılmadı, 1955-1975 arasında ise daha çok Jupiter XI olarak adlandırıldı. Bazen de "Pan" olarak isimlendirildi. (Pan şu anda Satürn'ün uydusunun ismidir).
Kaynak: https://tr.wikipedia.org/wiki/Carme
Başlık: Ynt: Satürn X "Gökyüzü sadece uçmaktan korkanların sınırıdır. ..."
Gönderen: Zweisamkeit - 08 Ocak 2022, 13:38:12
Valetudo / hac æ l ə tj Û d oʊ / , olarak da bilinen Jüpiter LXII ve ilk olarak da bilinen J2 S / 2016 , a, Jüpiter ay . Bu tarafından keşfedildi Scott S. Sheppard ve 6,5 m Magellan-Baade teleskop tarafından satın verilerde ekibi Las Campanas Gözlemevi 2016 yılında, ancak aracılığıyla, 17 Temmuz 2018 tarihine kadar ilan edilmeyen Minör Planet Elektronik Dairesel dan Minor Planet Center da dokuz diğer Jüpiter uydularından keşfini bildirdi. Orijinal duyuru, Las Campanas'tan gelen verilerin yanı sıra , Mauna Kea Gözlemevlerinin 8.1-m Gemini North teleskopu ve Cerro Tololo Inter-Amerikan Gözlemevi'nin 4.0-m reflektörü aracılığıyla elde edilen verilere de atıfta bulundu .Valetudo yaklaşık 1 km (0,6 mil) çapa sahiptir ve Jüpiter'i yaklaşık 19 milyon kilometre (12 milyon mil) uzaklıkta yörüngede tutar . Onun yörünge eğim 34 derece olduğunu ve onun yörünge basıklık 0.222 olduğunu. Tamamlanması neredeyse bir buçuk yıl süren bir ilerleme yörüngesine sahip, ancak geriye dönük yörüngeleri olan ve gelecekte onlarla çarpışabilecek birkaç başka uyduyla yolları kesişiyor
Adrastea veya Jüpiter XV, Jüpiter'in uzaklık bakımından ikinci, büyüklük bakımından dördüncü büyük uydusudur. Voyager 2 tarafından 1979 yılında fotoğraflanmıştır. Adını Yunan mitolojisi karakteri Adrastea'dan almıştır.
Thebo, Thebe (/ˈθiːbiː/ THEE-bee) ya da Jüpiter XIV, Jüpiter'e en uzak 4. uydudur. 1979 yılında Voyager 1 tarafından, Jüpiter'in yanından geçtiği zaman keşfedildi. Bugünkü adını 1983 yılında aldı. Jüpiter'in en büyük altınca uydusudur.184 km'lik çapı vardır ve sadece 1 krater ile vardır.Jupiter etrafındaki dönüşünü 0.68 günde tamamlar.bir sürü küçük uydudan bir tanesidir.En yakın uydulardan Metis,Adrastea,Amalthea ve sonra Thebe gelir.
Ananke (/əˈnæŋkiː/ ə-NANG-kee;) Jüpiter'in düzensiz uydularından birisidir. Seth Barnes Nicholson tarafından 1951 yılında keşfedildi ve mitolojik ihtiyaç, zorunluluk ve kader Tanrıçası Ananke'nin ismi verildi. Günümüzdeki ismini 1975'te almıştır. Daha önceden Jupiter XII olarak biliniyordu, şu anda Jüpiter'in başka bir uydusu olan "Adrastea" olarak da adlandırılırdı.
Jüpiter LXI geçici olarak bilinen S / 2003 J 19 , a, doğal uydu arasında Jüpiter . Brett J. Gladman ve diğerleri tarafından yönetilen bir gökbilimciler ekibi tarafından keşfedildi . 2003 yılında.
S/2003 J 19 yaklaşık 2 kilometre çapındadır ve Jüpiter'in yörüngesinde ortalama 22.709 Mm uzaklıkta 699.125 günde, ekliptik ile 165 ° eğimde (Jüpiter'in ekvatoruna 164 °), retrograd yönde ve 0.1961 eksantrikliği .
Jüpiter'in yörüngesinde 23 ila 24 Gm arasında değişen bir mesafede ve yaklaşık 165 ° 'lik bir eğimde dönen düzensiz geri giden uydulardan oluşan Carme grubuna aittir .
Bu ay, 2003'teki keşfinin ardından kayboldu . 2018'de kurtarıldı ve o yıl kalıcı olarak adlandırıldı.
Kaynak: https://en.wikipedia.org/wiki/Jupiter_LXI
Başlık: Ynt: Satürn X "Gökyüzü sadece uçmaktan korkanların sınırıdır. ..."
Gönderen: Zweisamkeit - 08 Ocak 2022, 13:55:45
S / 2003 J2 a, retrograd düzensiz uydu arasında Jüpiter . Ay dan astronom ekibi tarafından 5 Şubat 2003 tarihinde keşfedilmiştir Hawaii Üniversitesi'nden öncülüğünde Scott S. Sheppard ve David C. Jewitt ve daha sonra Mart 2003'te on 4 açıklandı Başlangıçta düşünülüyordu 2020'de toparlanma gözlemleri bunu çürütene kadar Jüpiter'in bilinen en dıştaki ayı olacak.
S/2003 J 2 , yaklaşık 2 km (1.2 mil) çapındadır ve Jüpiter'in yörüngesine yaklaşık 20.600.000 kilometre (20,6 gigametre ( 0,138 AU )) ortalama mesafede, yaklaşık 600 gün içinde, ekliptik yaklaşık 149°'lik bir eğimle yörüngesinde döner. ve 0.28 eksantrikliği ile. Ay'ın başlangıçta Pasiphae grubunun bir parçası olduğu varsayılmıştı , ancak 2020'de kurtarıldıktan sonra şimdi Ananke grubunun bir parçası olduğu biliniyor . Ay kabul edildi kayıp] Bu Sheppard ve bağımsız bir şekilde, Kay Ly astronomi amatör ile geri kazanıldı 2020 kadar devam etti. Ay'ın toparlanması, Minor Planet Center tarafından 26 Ocak 2021'de duyuruldu.
Kaynak: https://en.wikipedia.org/wiki/S/2003_J_2
Başlık: Ynt: Satürn X "Gökyüzü sadece uçmaktan korkanların sınırıdır. ..."
Gönderen: Zweisamkeit - 08 Ocak 2022, 13:58:47
S / 2003 J 23 bir olan doğal uydu arasında Jüpiter . Scott S. Sheppard ve arkadaşları tarafından yönetilen Hawaii Üniversitesi'nden bir gökbilimciler ekibi tarafından keşfedildi . 2003 yılında çekilen fotoğraflardan 2004 yılında.
S / 2003 J 23 bir de, 792 ile ilgili günde 24,700 Mm ortalama mesafede Jüpiter çapı 2 kilometre ilgilidir ve yörüngeleri eğim için 146 ° ekliptik bir de, retrograd yön ve bir ile dış merkezli 0.321 arasında.
Bu ait Pasiphae grubu , Gm 22.8 ila 24.1, ve ile arasında değişen uzaklıklarda Jüpiter etrafında dönen düzensiz retrograd uyduları eğilim ° 144.5 ° ve 158.3 arasında değişir. Bu ayın Sheppard ve bağımsız olarak amatör astronom Kai Ly tarafından kurtarıldığı 2020'nin sonlarına kadar kayıp olarak kabul edildi. Ayın geri kazanımı Minor Planet Center tarafından 13 Ocak 2021'de duyurulurken , Sheppard'ın ek toparlanma gözlemleri daha sonra 27 Ocak 2021'de yayınlandı.
Kaynak: https://en.wikipedia.org/wiki/S/2003_J_23
Başlık: Ynt: Satürn X "Gökyüzü sadece uçmaktan korkanların sınırıdır. ..."
Gönderen: Zweisamkeit - 08 Ocak 2022, 13:59:16
Sayfa başı11
Başlık: Ynt: Satürn X "Gökyüzü sadece uçmaktan korkanların sınırıdır. ..."
Gönderen: Zweisamkeit - 08 Ocak 2022, 19:32:11
Çift yıldız, ortak kütle merkezinde yörünge yapan iki yıldızdan oluşan bir yıldız sistemidir. İki, üç, dört ya da daha çok yıldızlı sistemler çoklu yıldız sistemleri olarak adlandırılır. Bu sistemler, özellikle daha uzakken, çıplak göze tek bir ışık noktası olarak görünürler ve diğer yollarla çift (ya da daha fazla) olarak ortaya çıkarlar. Son iki yüzyıl boyunca yapılan araştırmalar sonucunda, evrende gözlemlediğimiz yıldızların yarısı ya da daha fazlasının, çoklu yıldız sistemlerinin parçası olduğunun farkına varıldı.
Çift yıldız terimi sıklıkla ikili yıldızla eş anlamlı olarak kullanılır; ancak, çift yıldız optik çift yıldız anlamına da gelebilir. Optik ikililer Dünya'dan gökyüzüne bakıldığı zaman birbirlerine çok yakın gözüken iki yıldız oldukları için bu adı alırlar ve ayrıca neredeyse aynı görüş çizgisi üzerindedirler. Yine de çiftlik durumu sadece optik efekte bağlıdır; yıldızların kendileri birbirlerinden uzaktır ve fiziksel bir bağ paylaşmazlar. Bir çift yıldız paralaks ölçümlerde farklılıklar, uygun hareketlerle, veya radyal hızları sayesinde optik olarak ortaya çıkabilmektedir. Birçok bilinen çift yıldız optik ikili mi yoksa fiziksel bağlı çiftler mi olup olmadığı yeterli miktarda detaylı çalışılmamıştır.
Önyıldızların modern tasviri ilk olarak 1966'da Chushiro Hayashi tarafından önerildi. İlk modellerde önyıldızların boyutu fazlasıyla abartılmıştı. Daha sonra yapılan sayısal hesaplamalar[3][4][5] konuyu açıklığa kavuşturdu ve önyıldızların aynı kütleye sahip anakol yıldızlarından yalnızca biraz daha büyük olduğunu gösterdi. Bu temel teorik sonuç, en büyük anakol öncesi yıldızların da mütevazı boyutta olduğunu tespit eden gözlemlerle doğrulanmıştır.
Kuyruklu yıldız, Güneş’in yakınından geçerken ısınarak gaz açığa çıkarmaya başlayan, buzlu, küçük Güneş Sistemi cisimleridir. Bu gaz çıkışı, görünür bir atmosfer veya koma ve bazen de bir kuyruk oluşturur. Bu fenomenler, kuyruklu yıldızın çekirdeğine etki eden güneş radyasyonu ve güneş rüzgarı etkilerinden kaynaklanır. Kuyruklu yıldız çekirdek’lerinin büyüklüğü, birkaç yüz metreden ile onlarca kilometreye kadar değişir ve gevşek buz (su ve donmuş gazlar), kozmik toz ve küçük kayalık parçacıklardan oluşur. Kuyruk bir astronomik birim ötesine uzanabilirken, koma Dünya'nın çapının 15 katına kadar çıkabilir. Yeterince parlaksa, teleskop yardımı olmadan Dünya'dan kuyruklu yıldız görülebilir ve gökyüzünde 30°'lik (60 Ay) bir alt açı yayı olabilir. Kuyruklu yıldızlar eski çağlardan beri birçok kültür ve din tarafından gözlemlenmiş ve kaydedilmiştir.
İsimlerinde yer almasına rağmen yıldız değildirler.
Güneş Sistemi'nin diğer küçük cisimlerinin aksine, kuyruklu yıldızlar antik çağlardan beri bilinmektedir. Çin kayıtlarına göre Halley kuyruklu yıldızı MÖ 240 yılından beri tanınmaktadır.
Temmuz 2019 itibarıyla bilinen 6,619 kuyruklu yıldız bulunmakta ve yeni keşiflerle bu rakam sürekli artmaktadır.
Kuasarlar, evrenin en uzak köşelerinde yüksek bir enerjiyle parlayan galaksilere verilen addır. Evrenin genç ve çalkantılı dönemindeyken oluştukları bilinmektedir. Merkezlerindeki dev karadeliklerin kütleçekim gücüne kapılan büyük miktarda maddenin ısınıp şiddetli ışınım yayması nedeniyle muazzam parlaklıklarını kazandıkları düşünülmekteydi. Bu nedenle de yaygın görüş, kuasarların gazca zengin dev galaksilerde ya da başkalarıyla çarpışıp hareketlenmiş galaksilerın merkezlerinde bulundukları biçimindeydi. Ancak, dünyadan 10 milyar ışıkyılı uzaklıkta 10 kuasar üzerinde kızılötesi teleskopla yapılan gözlemler, ev sahibi galaksilerın, küçük galaksiler olduğunu ortaya koydu. 1045 ile 1048 erg/s aralığındaki enerji çıktıları ile en ışıtmalı etkin çekirdek gösterirler. Bir kuasar çok uzakta bulunan radyo kaynağı olup içinde bir sürü takım yıldızı barındırır. Kuasarlar çok parlak ve enerjiktir, ilk kez kırmızıya kayma miktarları ile saptanmıştır. Bu elektromanyetik dalgaların boyları radyo dalgaları ve görünür ışığın arasındaki spektrumdadır. Bu dalgalar, galaksiler gibi geniş alanlı ışık kaynaklarından bizlere yıldız gibi görünen nokta kaynaklarından gelmektedir.
1980’in başlarına kadar bu objelerin doğası hakkında tartışmalı görüşler olsa da , şu an uzlaşılmış bilimsel kanı şu yöndedir: Kuasar çok büyük bir galaksinin merkezindeki sıkıştırılmış alandır. Ayrıca bu alanın merkezi birçok büyük kütleli karadelik çevrelemektedir. Büyüklükleri yaklaşık olarak Schwarzschild yarıçapının 10 ile 10000 katı olarak değişmektedir. Kuasar, bir karadeliğin etrafından olan büyüme diski tarafından kuvvetlendirilir.
Kaynak: https://tr.wikipedia.org/wiki/Kuasar
Başlık: Ynt: Satürn X "Gökyüzü sadece uçmaktan korkanların sınırıdır. ..."
Gönderen: Vearthx - 08 Ocak 2022, 20:24:33
Değişik konsept başarılar.
Başlık: Ynt: Satürn X "Gökyüzü sadece uçmaktan korkanların sınırıdır. ..."
Gönderen: Zweisamkeit - 08 Ocak 2022, 22:13:27
Tutup tutması oyuncuların inisiyatifine kalmış. Biz ne kadar güzel içerik çıkarsakta, rol sunucusunda yeni roller yapsakta. Destek almadığımız zaman çekip gitmekten başka çaremiz kalmaz.
Başlık: Ynt: Satürn X "Gökyüzü sadece uçmaktan korkanların sınırıdır. ..."
Gönderen: Zweisamkeit - 15 Ocak 2022, 23:40:05
4179 Toutatis , geçici atama 1989 AC , yaklaşık 2,5 kilometre çapında, Apollo ve Alinda grubunun Dünya'ya yakın nesnesi ve potansiyel olarak tehlikeli asteroidi olarak sınıflandırılan uzun, taşlı bir asteroit ve yavaş döndürücüdür . Fransız gökbilimci Christian Pollas tarafından 1989'da Caussols'da keşfedilen asteroid, adını Kelt mitolojisinden Toutatis'ten almıştır.
Toutatis ayrıca, Jüpiter gezegeni ile 3:1 rezonans , Dünya gezegeni ile 1:4 rezonans ve Dünya da dahil olmak üzere karasal gezegenlere sık sık yakınlaşma tarafından üretilen kaotik bir yörüngeye sahip, Mars'ı çaprazlayan bir asteroittir . Aralık 2012'de Toutatis, Dünya'nın yaklaşık 18 aylık mesafesinin yakınından geçti . Çin ay sondası Chang'e 2 , asteroidin yanından 3,2 kilometre uzaklıkta ve 10,73 km/s nispi hızla uçtu. Toutatis 2016'da Dünya'ya tekrar yaklaştı, ancak 2069'a kadar belirgin bir şekilde yakın bir yaklaşımda bulunmayacak.
1862 Apollo, 1932 yılında Karl Reinmuth tarafından keşfedilen bir Q-tip asteroid. 1973 yılına kadar yörüngede görünmemiştir. Göktaşı adını Yunan mitolojisi tanrılarından Apollo'nun adından almıştır.
Asteroit numarası 1862 olan Apollo, 1566 İkarus gibi sürekli kayıp olsa da dönem dönem görünür hal almasıyla İkarus ve asteroit grubunun keşfini sağladı. Asteroitin özelliklerinden birisi de spin etkisinden dolayı YORP etkisi analizler sonucu gözlemlendi.
Dünya'nın yörüngesini kesen ilk asteroit olan Apollo, Venüs ve Mars'a komşu bir asteroittir.
Kaynak: https://tr.wikipedia.org/wiki/1862_Apollo
Başlık: Ynt: Satürn X "Gökyüzü sadece uçmaktan korkanların sınırıdır. ..."
Gönderen: Zweisamkeit - 15 Ocak 2022, 23:51:11
C/2011 L4 (PANSTARRS) , Haziran 2011'de keşfedilen ve Mart 2013'te günberiye yakınken çıplak gözle görülebilen periyodik olmayan bir kuyruklu yıldızdır . Yakınlarda bulunan Pan-STARRS teleskopu kullanılarak keşfedildi. Haleakala zirvesi, Hawaii'deki Maui adasında . Comet C/2011 L4'ün Oort bulutundan gelmesi muhtemelen milyonlarca yıl aldı . Güneş Sistemi'nin gezegensel bölgesinden ayrıldıktan sonra, günberi sonrası yörünge döneminin ( 2050 dönemi ) kabaca 107 000 yıl olduğu tahmin edilmektedir . Toz ve gaz üretimi, kuyruklu yıldız çekirdeğinin kabaca 1 kilometre (0.62 mil) çapında olduğunu gösteriyor.
Kaynak: https://en.wikipedia.org/wiki/C/2011_L4
Başlık: Ynt: Satürn X "Gökyüzü sadece uçmaktan korkanların sınırıdır. ..."
Gönderen: Eylul - 15 Ocak 2022, 23:53:41
(https://i.hizliresim.com/8ydl0fk.png)
Başlık: Ynt: Satürn X "Gökyüzü sadece uçmaktan korkanların sınırıdır. ..."
Gönderen: Zweisamkeit - 15 Ocak 2022, 23:54:20
(436724) 2011 UW 158 , geçici olarak 2011 UW 158 olarak bilinir , yaklaşık 300 metre çapında, Dünya'ya yakın nesne ve Apollo grubunun potansiyel olarak tehlikeli asteroidi olaraksınıflandırılantaşlı, ceviz şekilli bir asteroit ve hızlı döndürücüdür . 25 Ekim 2011'de Pan-STARRS tarafından Amerika Birleşik Devletleri'nde Hawaii'nin Maui adasındaki Haleakala Gözlemevi'nde keşfedildi
İkarus (Batı dillerindeki yazılışıyla Icarus) Güneş sisteminde değışik yörüngesiyle dikkati çeken bir asteroittir. 27 Haziran 1949 tarihinde Amerika'da çalışan Alman astronom Walter Baade tarafından keşfedilmiştir. Çapı 1.4 kilometredir. Asteroitlerin büyük bölümü Jüpiter ile Mars arasında dönerken, İkarus dış merkezliği yüksek yörüngesi sebebiyle Güneş'e bütün gezegenlerden daha fazla yaklaşır. Güneş'e en yakin olduğu noktada uzaklığı 28.5 milyon kilometredir ki, bu uzaklik Dünya Güneş uzaklığının beşte birinden azdır. Ancak gün öte noktasi Dünya Güneş uzaklıgından daha fazla olduğu için Günes çevresindeki dönüşünü 1.12 yılda tamamlar.
1566 no.lu asteroide verilen bu ad mitolojiden alınmıştır. İkarus mitolojide balmumundan kanatları olan bir mitolojik karakterdir. Ama Güneş 'in cok yakınına uçtuğu için kanatları sıcaktan erir ve kendisi de düşerek ölür.
Kaynak: https://tr.wikipedia.org/wiki/1566_Icarus
Başlık: Ynt: Satürn X "Gökyüzü sadece uçmaktan korkanların sınırıdır. ..."
Gönderen: Zweisamkeit - 16 Ocak 2022, 00:05:56
4486 Mithra ( il tanımı : 1987 SB ), eksantrik bir asteroittir ve yaklaşık 2 kilometre çapında, Dünya'ya yakın bir nesne ve potansiyel olarak tehlikeli asteroit olarak sınıflandırılan, temas-ikili olduğundan şüphelenilmektedir . Apollo asteroit grubuna aittir ve nispeten yavaş bir döndürücüdür .
Asteroit 22 Eylül 1987'de Belçikalı gökbilimci Eric Elst ve Bulgar gökbilimci Vladimir Shkodrov tarafından Bulgaristan'ın Smolyan Eyaletindeki Rozhen Gözlemevinde keşfedildi . Adını Hint-İran tanrısı Mithra'dan almıştır .
Kaynak: https://en.wikipedia.org/wiki/4486_Mithra
Başlık: Ynt: Satürn X "Gökyüzü sadece uçmaktan korkanların sınırıdır. ..."
Gönderen: Zweisamkeit - 16 Ocak 2022, 00:08:51
Dünya'ya pek çok yakın yaklaşım yaptı ve yapmaya devam edecek. En yakın yaklaşımı, 6 Ağustos 1996'da, asteroidin Dünya'dan 0.11509 AU'yu (17.217 Gm) geçtiği zaman meydana geldi. Gözlenen YORP değeri(1.4 ± 0.6) × 10 -8 rad d -2 .
3103 Eger, belirli meteoritlerin ana gövdesi olarak tanımlanan 4 Vesta'nın yanı sıra tek asteroittir . 4 Vesta, Howardite , Eucrite ve Diogenite göktaşlarının ana gövdesi iken, 3103 Eger, Aubrite göktaşlarının ana gövdesidir. Bu özelliğinde 3103 Eger, spektroskopik olarak bir Hirayama ailesi yörünge tipi olan 434 Hungaria tipi asteroitler ve spektroskopik bir tip oluşturan E tipi asteroitler ile ilişkilidir.
Kaynak: https://en.wikipedia.org/wiki/3103_Eger
Başlık: Ynt: Satürn X "Gökyüzü sadece uçmaktan korkanların sınırıdır. ..."
Gönderen: Zweisamkeit - 16 Ocak 2022, 00:11:53
3908 Nyx , Amor ve Mars'ı geçen bir asteroittir . 6 Ağustos 1980'de Hans-Emil Schuster tarafından keşfedilmiştir ve adını , gecenin Yunan tanrıçası Nyx'ten almıştır ve bundan sonra Plüton'un ayı Nix'e de isim verilmiştir . 1-2 km çapındadır ve V tipi bir asteroiddir , yani 4 Vesta asteroidinin bir parçası olabilir .
Kaynak: https://en.wikipedia.org/wiki/3908_Nyx
Başlık: Ynt: Satürn X "Gökyüzü sadece uçmaktan korkanların sınırıdır. ..."
Gönderen: Zweisamkeit - 16 Ocak 2022, 00:14:46
161989 Cacus ( bölge tanımı : 1978 CA ) , yaklaşık 1 kilometre çapında, Dünya'ya yakın bir nesne ve Apollo grubuna ait potansiyel olarak tehlikeli bir asteroit olarak sınıflandırılan taşlı bir asteroittir. 8 Şubat 1978'de Alman gökbilimci Hans-Emil Schuster tarafından ESO'nun kuzey Şili'deki La Silla Gözlemevi'nde keşfedildi . Yörüngesi Venüs ve Mars arasında sınırlıdır .
Bu küçük gezegen , Herkül tarafından öldürülen ateş püskürten bir canavar olan Cacus'tan sonra Roma mitolojisinden seçildi . Resmi adlandırma alıntısı Minor Planet Center tarafından 24 Kasım 2007'de yayınlandı ( MPC 61270 )
Başlık: Ynt: Satürn X "Gökyüzü sadece uçmaktan korkanların sınırıdır. ..."
Gönderen: Zweisamkeit - 23 Ocak 2022, 16:10:36
İC:
Reklam fiyatlarında indirime gidilmiştir. 1000 Amerikan Doları reklam fiyatını son sınır 500 Amerikan Dolarına çekildi. Fırsatçılara, faturayı halka yükleyenlere daha fazla pirim yok. #Santoshalkınınyanındayım yazarak bizlere destek verebilirsiniz. Daha güzel günler için.
Başlık: Ynt: Satürn X "Gökyüzü sadece uçmaktan korkanların sınırıdır. ..."
Gönderen: Zweisamkeit - 23 Ocak 2022, 16:12:21
#Santoshalkınınyanındayım
Başlık: Ynt: Satürn X "Gökyüzü sadece uçmaktan korkanların sınırıdır. ..."
Gönderen: Vearthx - 23 Ocak 2022, 18:56:07
Reklam fiyatlarında indirime gidilmiştir. 1000 Amerikan Doları reklam fiyatını son sınır 500 Amerikan Dolarına çekildi. Fırsatçılara, faturayı halka yükleyenlere daha fazla pirim yok. #Santoshalkınınyanındayım yazarak bizlere destek verebilirsiniz. Daha güzel günler için.
Cidden mi? :'D
Başlık: Ynt: Satürn X "Gökyüzü sadece uçmaktan korkanların sınırıdır. ..."
Gönderen: Carbonari - 24 Ocak 2022, 02:25:22
(https://i.hizliresim.com/agztuyu.png)
Başlık: Ynt: Satürn X "Gökyüzü sadece uçmaktan korkanların sınırıdır. ..."
Gönderen: Carbonari - 24 Ocak 2022, 02:26:41
(https://i.hizliresim.com/jm1oxll.png)
Başlık: Ynt: Satürn X "Gökyüzü sadece uçmaktan korkanların sınırıdır. ..."
Gönderen: Carbonari - 24 Ocak 2022, 16:20:30
(https://i.hizliresim.com/8qm3ypy.png)
Başlık: Ynt: Satürn X "Gökyüzü sadece uçmaktan korkanların sınırıdır. ..."
Gönderen: Carbonari - 24 Ocak 2022, 16:22:15
(https://i.hizliresim.com/1p4zaqx.png)
Başlık: Ynt: Satürn X "Gökyüzü sadece uçmaktan korkanların sınırıdır. ..."
Gönderen: Zweisamkeit - 25 Ocak 2022, 21:33:49
rol için teşekkürler <3
Başlık: Ynt: Satürn X "Gökyüzü sadece uçmaktan korkanların sınırıdır. ..."
Gönderen: Shade - 27 Ocak 2022, 11:27:15
Sistem onayı kaldırıldı.
Başlık: Ynt: Satürn X "Gökyüzü sadece uçmaktan korkanların sınırıdır. ..."
Gönderen: Zweisamkeit - 27 Ocak 2022, 14:34:30
Tekrardan selamlar. Satürn X yayın kuruluşu olarak yolun sonuna gelmiş bulunmaktayız. Fırsatçı kişilere prim vermeden temiz bir şekilde yayın yapmaya çalıştık. Reklam ücretlerini 500 dolara çektik ve hizmetimizi en iyi şekilde verdik, fakat siz bizi tercih etmeyip fırsatçı oluşuma her defasında para akıttınız. Reklam ücretlerinin yarısını teklif ettiğimiz halde yeterli kitleye ulaşamadık. Rinada farklı oluşumlara destek verilmediği gibi yenilerinde vermeyecekler. Sizleri 1000 dolarlık reklam ücretleri ile baş başa bırakıyoruz. Hayatınızda başarılar. :onay:
Başlık: Ynt: Satürn X "Gökyüzü sadece uçmaktan korkanların sınırıdır. ..."
Gönderen: LilPeep - 03 Temmuz 2022, 02:03:32
Tanıtım tekrar aktif edildi.
Başlık: Ynt: Satürn X "Gökyüzü sadece uçmaktan korkanların sınırıdır. ..."
Gönderen: W0LV3 - 03 Temmuz 2022, 03:04:06
Karşim 1.8 litrelik roket motoru var, bununla uzaya çıkar mıyız? :D :D :D :D Destek verildi tekrardan :onay: :onay: başarılar
Başlık: Ynt: Satürn X "Gökyüzü sadece uçmaktan korkanların sınırıdır. ..."
Gönderen: Evixy - 03 Temmuz 2022, 03:11:58
Bu ney? Kolay gelsin çok enteresan... :peace:
Başlık: Ynt: Satürn X "Gökyüzü sadece uçmaktan korkanların sınırıdır. ..."
Gönderen: türeme arsny - 03 Temmuz 2022, 03:18:25
Uzay hakkında bilgim yok, Türkler çıktımı onuda bilemem ama siz başarırsınız diye umuyorum.
Başlık: Ynt: Satürn X "Gökyüzü sadece uçmaktan korkanların sınırıdır. ..."
Gönderen: Zweisamkeit - 03 Temmuz 2022, 03:39:08
Satürn X PERDE 2
Satürn X'in önemli personellerinin bilinmeyen kişiler tarafından öldürülür ve çoğu personeli işi bırakır. Durumun kötüye gittiğini anlayan Jesse yeni çözümler getirmeye çalışır. Genel merkeze yapılan son saldırıda Biyokimya Profesörlerini kaybetmiş ve önemli bilgilerin çalındığını fark etmiştir. Bu nedenle çalışmaları basına sızmış ve FBI soruşturması tarafından gözaltına alınmıştır. Saldırıların asıl kaynağı bilinmese de şüpheleri üstüne çeken Zombo şirketi olaylara sessiz kalmıştır.
Başlık: Ynt: Satürn X "Gökyüzü sadece uçmaktan korkanların sınırıdır. ..."
Gönderen: Zweisamkeit - 03 Temmuz 2022, 03:42:28
Satürn X Genel Merkezine Saldırı!
(https://www.upload.ee/image/14286677/Ambush.PNG)
Son Dakika! Son Dakika! Son Dakika!
Satürn X binasında, saat 19:00 gibi silah sesleri duyuldu. Saldırının nedeni bilinmemekle beraber şüphelilerin siyah bir araçla kaçtığı öğrenildi. Satürn X çalışanı Olan Edward Cooker'ın olay yerinde hayatının kaybedildiği açıklandı. California Police Departman'ın açıkladığı son habere göre 7 Polis memurunun ve 6 Satürn X çalışanın hayatını kaybettiği duyuruldu. Hayatını kaybeden Satürn X çalışanlarının Biyokimya Profesörü olduğu ve yeni proje için Los Santos'a gitmeyi planladıkları basına duyuruldu. En kısa zamanda şüphelilerin yakalanması ve adalete teslim edilmesini istiyoruz.
Jesse Bean Açıklama;
İlk silah sesi duyulduğunda Satürn X güvenlik görevlileri karşı ateş ile binayı savunmaya çalıştılar ama bu bir planlı saldırıydı. Güvenlik güçlerimizin şüphelilerin içeri girmesini önlemeye çalıştılar fakat dışardaki personeller için yapılacak bir şey yoktu. Şüpheliler gelen polis memurlarına ateş açarak kaçtılar ve birçok polis memuru hayatını kaybetmesine sebep oldular. Tanrı polis memurlarımızı korusun. Güvenlik güçlerimiz polislerle beraber yaralıları içeri taşıdı ve ilkyardım müdahalesi yapmaya çalıştılar. Swat ve Paramedic memurları geldiğinde hastaneye transfer edildiler. Şuan Fbı soruşturması altındayız yakın zamanda ikinci bir basın açıklaması yapacağız.
Başlık: Ynt: Satürn X "Gökyüzü sadece uçmaktan korkanların sınırıdır. ..."
Gönderen: Zweisamkeit - 03 Temmuz 2022, 14:44:47
Satürn X tarafından geliştirilmiş olan X-45217s22 kod adlı proje hayata geçmesi planlanıyor. Las Vegas'ta ki laboratuvar da muhavaza edilen bu proje tüm omurgalı canlıları etkiliyor. Özellikle yaşlılar üzerinde etkisi olan bu virüsün yayılması dünya için büyük bir tehlike. Bu nedenle Vegas laboratuvarı silahlı güçlerle korunmakta ve laboratuvar'ın çevresine 50 mil yakına yaklaşmak tutuklanma sebebidir. Virüs onbeş gün sonra aktif oluyor ve çıktığında deride kaşınma, yaralar çıkabiliyor.
Başlık: Ynt: Satürn X "Gökyüzü sadece uçmaktan korkanların sınırıdır. ..."
Gönderen: Zweisamkeit - 05 Temmuz 2022, 00:44:28
Rol fikirleriniz varsa belirte bilirsiniz.
Başlık: Ynt: Satürn X "Gökyüzü sadece uçmaktan korkanların sınırıdır. ..."
Gönderen: Bittersweet - 05 Temmuz 2022, 20:09:26
Satürn X'in kurucu üyesi Edward Herzberg hayatını kaybetti. Edward'In kaldığı lüks dairede suikaste uğradığı, yanında olan çantasının kayıp olduğunu açıkladı. California Police Departman'ın soruşturmaya devam ettiği ve şüphelilerin en kısa sürede yakalayacağını bildirdi. Arama kayıtlarına bakıldığında Edward'ın süpheli bir şekilde davrandığı, korkudan evin etrafında dolaştığı belirlendi. Olay yerindeki kamera izlenince çantada Rusça "проект" yazmaktadır.
Başlık: Ynt: Satürn X "Gökyüzü sadece uçmaktan korkanların sınırıdır. ..."
Gönderen: Ramajoro - 08 Temmuz 2022, 00:28:12
İlginç ve daha önce görmediğim bir konsept. Başarılar dilerim. :onay:
Başlık: Ynt: Satürn X "Gökyüzü sadece uçmaktan korkanların sınırıdır. ..."
Gönderen: Zweisamkeit - 08 Temmuz 2022, 01:44:25
Satürn X'in kurucu üyesi Edward Herzberg hayatını kaybetti. Edward'In kaldığı lüks dairede suikaste uğradığı, yanında olan çantasının kayıp olduğunu açıkladı. California Police Departman'ın soruşturmaya devam ettiği ve şüphelilerin en kısa sürede yakalayacağını bildirdi. Arama kayıtlarına bakıldığında Edward'ın süpheli bir şekilde davrandığı, korkudan evin etrafında dolaştığı belirlendi. Olay yerindeki kamera izlenince çantada Rusça "проект" yazmaktadır.
hocam bu russa rolün devamı benim üzerimden de gidebilir dicem de olay santos da değil
Başlık: Ynt: Satürn X "Gökyüzü sadece uçmaktan korkanların sınırıdır. ..."
Gönderen: Zweisamkeit - 10 Temmuz 2022, 01:37:49
Başlık: Ynt: Satürn X "Gökyüzü sadece uçmaktan korkanların sınırıdır. ..."
Gönderen: Zweisamkeit - 16 Temmuz 2022, 02:02:05
Dostlarım kapanma kararı aldık. Bu zamana kadar bize destek veren rolümüze katkıda bulunan herkese sonsuz teşekkürlerimi iletiyorum. Satürn X farklı rol imkanları tanımak istesekte ne yazık ki bunu yapamayacağımızı anladık ve bu içi bırakma kararı verdik. Umarum benim gibi farklı oluşumlar açarak yeni bir rol yaparsınız, sancağı bırakıyorum. Satürn X ayrıldı. :onay:
Başlık: Ynt: Satürn X "Gökyüzü sadece uçmaktan korkanların sınırıdır. ..."
Gönderen: Shade - 16 Temmuz 2022, 14:24:55