RinaV

Aylar geçtikçe Ace Schwarzendorf'un adı Los Santos'un en karanlık köşelerinde bir efsaneye dönüştü. Yeraltı dövüşleri artık ona yetmiyordu; çünkü kazandığı her zafer, içindeki boşluğu biraz daha büyütüyordu. Geceleri şehrin neon ışıkları altında tek başına dolaşırken, geçmişindeki kanlı anılar peşini bırakmıyordu. Düşmanları onun yükselişinden korkuyor, dostları ise ona yaklaşmaya cesaret edemiyordu.

Ancak Ace'in kurduğu bu sert düzen, beklenmedik bir ihanetle sarsılmaya başladı. Şehirde bazı isimler, onun sahip olduğu gücü ve etkiyi ele geçirmek için sessizce hareket ediyordu. Ace bunu fark ettiğinde çok geçti; çünkü bu kez hedef alınan kişi kendisi değil, uğruna tüm şehri yakabileceği Avery olmuştu.

İlk kez yumruklarını öfke için değil, kaybetme korkusuyla sıktı. O gece Los Santos'un karanlığı daha da derinleşti. Çünkü herkes aynı şeyi biliyordu:

Bir canavardan korkulabilir...

Ama sevdiği insanı kaybetmek üzere olan bir canavardan kaçılır.

(https://i.imgur.com/X9ALx4u.png)

Aylar geçti...

Los Santos değişmeye devam etti. İnsanlar geldi, insanlar gitti. Sokaklar yeni isimler duydu, yeni yüzler gördü. Fakat bazı isimler vardı ki, zaman geçtikçe silinmek yerine daha da büyüyordu.

Ace Schwarzendorf onlardan biriydi.

Bir zamanlar rutubet kokan bodrumlarda, kirli bahis masalarının arasında dövüşen adam; artık şehrin en büyük salonlarında adından söz ettiriyordu. Her maça çıktığında tribünler doluyor, her yumruğunda insanlar nefeslerini tutuyordu.

Çünkü onlar yalnızca bir dövüş izlemiyordu.

Bir adamın, kendi karanlığını yumruklayışına tanıklık ediyorlardı.

Kazandığı maçlar, elde ettiği kemerler ve arka arkaya gelen zaferler kısa süre içerisinde Ace'in adını Los Santos'un dört bir yanına yaydı. Yeraltı dünyası onu "Canavar", spor camiası ise "Demir Adam" olarak anmaya başlamıştı.

Ancak insanlar bir şeyi anlamıyordu Ace hiçbir zaman şöhretin peşinde koşmamıştı.
Ne alkışlar, Ne paralar Ne de insanların hayranlığı...
Onun tek rakibi, her gece aynada gördüğü kişiydi.
Ve o rakip hâlâ yenilmemişti.

Her zaferin ardından spor salonuna geri dönüyor, ellerindeki yaralar yeniden açılana kadar çalışıyordu. Çünkü geçmişindeki acılar hâlâ peşini bırakmıyordu.

Başarı, içindeki boşluğu doldurmamıştı.
Sadece onu daha da sessiz bir adama dönüştürmüştü.
Fakat zirveye çıkmanın bir bedeli vardı.

Şehrin güçlü isimleri, Ace'in yükselişinden rahatsız olmaya başlamıştı. Yeraltı bahisleri onun üzerine kuruluyor, insanlar yeni şampiyonun ne zaman düşeceğini konuşuyordu.

Çünkü Los Santos'ta herkes aynı kurala inanırdı:
Bir adam yükseliyorsa...
Birileri onu aşağı çekmek için çoktan harekete geçmiştir, Fısıltılar yeniden yayılmaya başladı.
Yeni rakipler yeni düşmanlar ve geçmişten gelen eski hesaplar...

Ace bunların hepsini duyuyordu, Ama ilk günkü gibi sessiz kaldı. Çenesindeki yara izini parmaklarıyla yokladı ve ringin ortasında başını kaldırdı. Gözlerinde ne korku vardı...
Ne de tereddüt.

Çünkü o artık kaybetmekten korkan çocuk değildi. O çocuk, yıllar önce o karanlık sokaklarda ölmüştü, geriye yalnızca Ace Schwarzendorf kalmıştı ve Los Santos artık çok iyi biliyordu:

Bazı insanlar başarı hikâyesi yazar, Bazıları ise kendi efsanesini.
Ace Schwarzendorf... Çoktan bir efsaneye dönüşmüştü.

(https://i.imgur.com/ftUSrJs.jpeg)