RA 133Rhaevon Ascendy, 1999 yıllarında Leeds ve London şehirlerinde yavaş yavaş adını duyurmaya başlayan, kendi ayakları üzerinde duran bir suç yapılanmasıydı. Bu heriflerin tek amacı her gün bir öncekinden daha güçlü ve daha zengin olmaktı. Başlarında Ethan Khajem bulunuyordu ama ortalıkta gözüken, işleri birebir yürüten adam David Ravello'ydu; ani kararları alan Ethan iken o kararları düzen içinde tutan kişi David'di. Bu ikilinin arasındaki bağ dışarıdan bakıldığında net değildi, fakat aralarında görünmeyen bir denge olduğu kesindi. David, Ethan'ın söylediklerini uygulayan biriydi, ancak bir gün gelen bir emir onda kısa süreli de olsa bir sorgulama isteği uyandırdı; emrin amacı açık değildi, sonucu da kestirilemiyordu ama yine de sustu çünkü bazı şeyler sorgulanmazdı.
Tek bir cümleyle yön değişti ve ekip kendilerinin Güneyli dostları ve Rusya da Khajem'in iltibat da kurmuş olduğu birkaç adam ile birlikte Santos'a gelen ekip, ortama hızlıca ayak uydurdular. Kendilerinin başarısını ve cesaretini göstererek hızlıca ünlenen bu isim Santos için fazla yeterli gözüküyordu, tabi büyüklerin de durumdan haberi olsa gerek ki. Bazılarının kulakları kesik döndüğü bu şehirde, ekibi ne bekleyeceğini kimse bilemezdi. Santos şehriyle tanıştı. Ekip David'e bağlıydı, David ise Ethan'a, fakat bu hiyerarşik düzenin arkasında daha büyük bir yapının olduğu hissediliyordu, Ethan bile tamamen bağımsız değildi. Santos şehri ilk bakışta bile sorunlu bir yerdi; insanlar samimiyetsiz, sokaklar boş ve kapalıydı, şehir insanın içinden bir şeyleri çekiyordu resmen ama RA için bu sadece yeni bir başlangıçtı. Kısa sürede düzen kuruldu, mekanlar açıldı, el altından uyuşturucu akışı sağlandı, sorun çıkaranların gözleri korkutuldu ve sistem sessizce işlemeye başladı.
(https://i.hizliresim.com/tne6zta.png)
Polisler bu düzenin dışında değildi, verilen rüşvetler ile işler yürüyordu ancak ortada gözden kaçmayacak bir durum vardı; verilen paralar sıradan sokak işlerinden kazanılacak türden değildi, miktar büyüktü ve dikkat çekiyordu. Memurlar bunun farkındaydı ama kimse üzerine gitmedi, çünkü bazı isimlere bulaşılmazdı. Üstelik memurlar da bundan memnundu, çünkü düzen bozulmuyordu, herkes kendi payını alıyordu. Ama kimse fark etmeden şehirde başka bir şey büyüyordu; insanların hayatına giren o ✧ sembolü artık sadece duvarlarda değil, insanlarda da görünmeye başlamıştı.
(https://i.hizliresim.com/fbb6pzj.png)
Bu sembolün ne olduğu hiçbir zaman açık açık söylenmedi. Kimileri bunun bir tür sadakat işareti olduğunu düşündü, kimileri ise daha büyük bir yapının parçası olduğunu. Sokaklarda dolaşan söylentilere göre bu işaret, bir insanın artık geri dönüşü olmayan bir yola girdiğini gösteriyordu. Ama en garibi, bu sembolün zorla değil, isteyerek taşınıyor gibi görünmesiydi. İnsanlar korkuyordu ama uzaklaşmıyordu; aksine, merak ettikçe daha fazla yaklaşıyorlardı.
Zamanla şehirde garip bir alışkanlık oluştu. Geceleri bazı mekanlar kapanıyor gibi görünürken aslında içeride farklı toplantılar yapılıyordu. Maskeli balolar adı altında düzenlenen bu gecelerde kimlerin bulunduğu bilinmezdi, ama sabah olduğunda bazı dengelerin değiştiği fark edilirdi. Reklam panolarında beliren anlamsız semboller, kısa süre sonra kaybolur, ama görenlerin aklında kalırdı. Her şey bir oyunun parçası gibiydi ama kimse kuralları bilmiyordu.
Khajem'in Stihing Six'tingh ROVANO MİDNİGHT CLUB isimli mekan da çekilen bir görüntüsü.
(https://i.hizliresim.com/bz0y2mp.png)
RA bu sürecin tam ortasındaydı. Ama dışarıdan bakıldığında sanki hiçbir şeyle ilgileri yokmuş gibi davranıyorlardı. Mekanlar çalışıyor, para akışı devam ediyor, şehirdeki düzen bozulmuyordu. Bu da en tehlikeli kısımdı; çünkü ortada bir kaos yoktu, tam tersine fazlasıyla düzen vardı. Ve bu düzenin arkasında kim olduğu bilinmeyen bir akıl vardı.
David bu süreçte her zamanki gibi sessizdi. İşini yapıyor, verilen işleri sorgulamadan tamamlıyordu ama bazı geceler tek başına kaldığında, bu sistemin nereye gittiğini düşündüğü oluyordu. Ethan ise hâlâ aynıydı; net, keskin ve sorgulanamaz. Ama onun bile zaman zaman gözünü uzak bir noktaya dikip sustuğu anlar oluyordu. Sanki o da her şeyi bilmiyordu. Şehir artık eskisi gibi değildi. İnsanlar konuşurken dikkat ediyor, bazı isimleri anmamayı tercih ediyordu. Çünkü herkes aynı şeyi öğrenmişti: bazı şeyler açıkça söylenmez, sadece anlaşılır. ✧ sembolü artık bir işaret olmaktan çıkmış, bir sınır hâline gelmişti. O sınırın içinde kalanlar için her şey farklıydı; dışında kalanlar ise ne olduğunu hiçbir zaman tam olarak anlayamayacaktı ve belki de en tehlikelisi şuydu; bu yapı büyürken kimse gerçekten karşısında durmaya çalışmıyordu. Çünkü kimse tam olarak neye karşı durduğunu bilmiyordu.
Peki ya bu kadar büyük kişilerin gizemlerini bir kenara bırakıp herşeyi tek doğrultuda tutacak olursak, bu heriflerin amacı büyümek ve güçlemek ise neden hepsinde bir sembol var ve neden hepsi gizemli maskeli balolara katılıyor? Bu herifin baktığı şey ne peki, nedir bu insanların inandığı veya yaptığı şeyler?
(https://i.hizliresim.com/7nj3ys6.png)
Gerçek şu ki, o sembolü görüyorsan ya büyük bir sıkıntı içerisindesin; ya da şöhretin ile paranın zirvesine ulaşıp en güçlüsü olacaksın.
Başarılar dilerim. :cheers: