RinaV

(https://i.pinimg.com/originals/b2/7e/67/b27e67c279368831bc130c96a9ac8aa6.gif)(https://i.pinimg.com/originals/c1/b3/22/c1b32268cdc8e79bccfac87cf1c540fa.gif)Moscow kış gecelerinde şehir sadece soğukla değil, sessizlikle de kaplanırdı. Bu sessizlik sıradan bir huzur değil, yaklaşan bir şeyin habercisi gibiydi. Mixhailovich ailesi bu sessizliğin içinden doğmuştu; ne zaman ortaya çıktıkları bilinmezdi ama ne zaman isteseler varlıklarını hissettirmeyi başarırlardı. İnsanlar onların adını açık açık konuşmazdı çünkü bazı isimler telaffuz edildiği anda ağırlık yaratırdı ve Mixhailovich tam olarak böyle bir isimdi. Viktor Mixhailovich yıllardır bu düzenin merkezindeydi; bağırmayan, tehdit etmeyen ama bir bakışıyla karar veren bir adamdı. Onun için güç gösteriş değildi, güç sabırdı ve doğru anı beklemekti. O gece uzun masanın etrafında toplanan insanlar konuşmuyordu çünkü konuşmaya gerek yoktu; odadaki herkes bir şeylerin değiştiğini hissediyordu. Şehirde dengeler kayıyordu ve bu, yıllardır kurulmuş sessiz düzenin ilk kez sarsılması demekti. Viktor pencereye doğru yürüdüğünde kimse arkasından bakmaya cesaret edemedi çünkü herkes biliyordu ki o an alınacak kararlar sadece odayı değil, bütün şehri etkileyecekti.

(https://i.pinimg.com/originals/86/bd/a9/86bda902d13e49279daf0e77690e9e6a.gif)
Saint Petersburg daha zarif görünürdü ama zarafetin altında keskin bir tehlike saklıydı. Şehir, insanı yanıltmayı severdi; ışıklar, mimari ve sessizlik, her şey olması gerekenden daha sakin görünürdü. Mikhail Mixhailovich ilk kez tek başına bu şehre geldiğinde bunun sadece bir görev olmadığını anlamıştı, bu onun ne kadar ileri gidebileceğinin bir ölçüsüydü. İnsanlarla konuşurken kelimelerini dikkatle seçiyor, bakışlarını uzun tutmuyordu çünkü burada hata yapmak ikinci bir şans bırakmazdı. Günler geçtikçe şehir ona açılmaya başladı ama bu açılma dostça değildi; daha çok sınayan, ölçen ve zayıf noktalarını arayan bir yapısı vardı. Mikhail ise sabırlıydı, babasından öğrendiği tek şey acele edenlerin kaybettiğiydi. Bir gece limana bakan eski bir binada otururken, her şeyin aslında ne kadar kırılgan olduğunu fark etti; kurulan düzenler, yapılan anlaşmalar, kurulan bağlar... hepsi tek bir yanlış hamleyle yok olabilirdi. Ve o an anladı ki Mixhailovich ailesini güçlü yapan şey korku değil, kontrol idi.

(https://i.pinimg.com/originals/8a/2e/6a/8a2e6a82517bb36e9f422e94dd25ba71.gif)
Rusya'nın sokakları her zaman hikayelerle doluydu ama bazı hikayeler diğerlerinden daha ağırdı. Mixhailovich ailesinin adı artık sadece fısıltılarda değil, daha açık konuşmalarda geçmeye başlamıştı ve bu durum bir şeylerin ters gittiğini gösteriyordu. Viktor bunun farkındaydı; düzen ne kadar sessiz olursa o kadar güçlüydü ve sessizlik bozulduğunda dengeler de bozulurdu. Aile içindeki herkes bu değişimi hissediyordu ama kimse ilk adımı atmıyordu çünkü ilk adım her zaman en tehlikelisiydi. Bir akşam, yıllardır aynı masada oturan insanlar ilk kez birbirine şüpheyle bakmaya başladı ve bu, dışarıdan gelen bir tehditten daha tehlikeliydi. Güç sadece dışarıya karşı değil, içeride de korunmalıydı ve Viktor bunun ne anlama geldiğini herkesten iyi biliyordu. O gece alınan kararlar hızlı değildi ama kesindi; bazı bağlar koparıldı, bazı isimler silindi ve bazı kapılar sonsuza kadar kapandı. Mixhailovich ailesi bir kez daha düzeni sağladı ama bu sefer bir şey değişmişti, artık herkes biliyordu ki bu güç sonsuz değil, sadece doğru yönetildiği sürece devam edebilirdi.

(https://i.pinimg.com/originals/32/85/20/328520909bbbbc2826e2f27bce964828.gif)
Los Santos bambaşka bir yerdi; ışıklar daha parlak, insanlar daha gürültülü ama düzen çok daha kırılgandı. Bu şehirde herkes bir şey olmaya çalışıyordu ama çok azı gerçekten bir şey olabiliyordu. Mixhailovich ailesi buraya geldiğinde kimse onları tanımıyordu ve bu onların en büyük avantajıydı. Geçmişlerini arkalarında bırakmadılar, sadece sakladılar çünkü gerçek güç geçmişten kaçmak değil, onu kontrol edebilmektir. Yeni şehirde ilk adımlar sessizdi; küçük temaslar, dikkatli gözlemler ve sabırlı ilerleyiş... her şey planlıydı. Zamanla isimleri tekrar duyulmaya başladı ama bu sefer farklıydı, daha kontrollü, daha derin ve daha hesaplıydı. İnsanlar yine tam olarak ne yaptıklarını bilmiyordu ama hissetmeye başlamıştı ve bu, Mixhailovich ailesi için yeterliydi. Çünkü bazı şeyler anlatılmaz, sadece zamanla anlaşılırdı. Ve Los Santos'ta zaman... onların lehine işlemeye başlamıştı.

Pakhan    -    Ailenin lideri. Tüm işlerin sahibi, son kararı o verir. Kimse ona doğrudan karşı gelemez.

 └── Sovetnik  -  Danışman. Pakhan'ın akıl hocası gibi çalışır. Strateji, anlaşmalar ve büyük kararlar.

      └── Brigadir  -  Operasyon lideri. Alt ekipleri yönetir, görev dağıtır, tahsilat, operasyon ve çatışmaları organize eder.

           └── Avtoritet  - Saygı duyulan üst düzey üye. Kendi ekibi olabilir. Önemli işlerde söz sahibidir.

                ├── Boyevik  - Silahlı birlik / tetikçi. Çatışma, koruma, baskın, adam kaçırma gibi işleri yapar.

                ├── Inkassator  - Para toplama (tahsilat), haraç, borç işleriyle ilgilenir.

                ├── Razvedchik  - İstihbaratçı. Polis takibi, bilgi toplama, düşman izleme, mekan gözetleme.

                └── Torpeda  - Yeni ama kendini kanıtlamak isteyen agresif üye. Genelde kirli ve riskli işler verilir.

                     └── Shestyorka  - En alt rütbe. Ayak işleri, kurye, gözcülük, araba getirme, paket taşıma vs.