Sokak lambalarının solgun ışığı altında, gölgelerin dansıyla dolu bir dünyada, onlar varlardı. İzlerini kaybettiren gizemli yolların ardında, Rossa'lar sessizce varlık gösteriyordu. Onlar, geçmişin hüzünlü yüküyle mücadele edenlerdi.
Raphael, kardeşleri ve kuzenleri, babalarından ve dedesinin anlattığı hikayelerden beslenen çocuklardı. Onlar için, Fransız kültürü sadece bir inanç değil, aynı zamanda bir adalet duygusunun kaynağıydı. Babaları, soykırımın izlerini taşıyan Avrupa'dan kaçarak Amerika'ya gelmiş, burada yeni bir hayat kurmuşlardı. Raphael, kardeşleri ve kuzenleri bu mirası yaşatma ve gelecek nesillere aktarma sorumluluğunu hissediyorlardı.
(https://i.hizliresim.com/nq8zi7p.jpg) (https://hizliresim.com/nq8zi7p)
Küçüklüklerinde oldukça zorlu bir hayat yaşayan kuzenler, bu hayata rağmen mutluydu. Birbirleriyle araları iyiydi. Çocukluklarında kendi aralarında büyüklük küçüklük olmaz, herkesi eşit görürlerdi. Tabii ki saygı çerçevesinde. Sayıca fazla oldukları için başka arkadaşa ihtiyaç duymazlardı. Bu nedenle birbirleriyle bağları oldukça güçlüydü.
Kardeşler ve kuzenler birlikte büyüdü babalarından ve dedelerinden kalan bu mirası yaşatmaya çalıştılar. Büyüdüler, artık çocuk değillerdi; hepsi bir birlik halindeydi fakat aynı zamanda kendi hayatlarını kuruyorlardı. Bu hayatı kurarken ise birbirlerine destek oluyorlardı. Birlikte aileyi yönetiyorlardı.
New York'un karanlık caddelerinde, Rossa'lar, sokakların derinliklerinde adeta bir hayalet gibi dolaşıyordu. Bu aile, toplumun göz ardı ettiği sorunları çözmek için örgütlenmişti. Ancak, yöntemleri bazen yasal sınırların ötesine geçiyordu.
(https://i.hizliresim.com/5i2qywe.jpg) (https://hizliresim.com/5i2qywe)
Aynı zamanda, Raphael'in ailesi de birlikte hareket ediyordu. Sevgilisi Caroline, onun en büyük destekçisiydi. Caroline, bilge ve cesur bir kadındı; Raphael'in yanında durarak onun kararlarına güveniyordu. İkisinin arasındaki sağlam bağ, birliğin gücünü ve dayanışmasını pekiştiriyordu. Caroline'ın ölümü, ailenin ve birliğin derin bir üzüntüyle sarsıldığı bir olaydı. Caroline, uzun süredir mücadele ettiği bir hastalığın sonucunda aramızdan ayrıldı. Raphael için, Caroline'ın kaybı, sadece bir eşini değil, aynı zamanda en yakın dostunu da kaybetmek anlamına geliyordu. Caroline'ın ölümü, ailede ve birlikte büyük bir boşluk yarattı. Raphael, yas sürecinde kederin derin sularında kayboldu. Zaman zaman, yaşadığı acıyı ve kaybı kabullenmek için zorlu bir mücadele verdi. Ancak, onun güçlü ve dayanıklı ruhu, ailesine ve birliğine olan sorumluluğunu asla ihmal etmedi. Bu güç ve dayanıklı ruhu ise kardeşleri ve kuzenleri ile birlikte olmasından geliyordu. Bu bağ onları bir arada tutuyordu ve acılarını beraber paylaşıyorlardı.
Başkanları, gölgesinde bile adı anılmayan Raphael, sokakların sessiz tanığıydı. Gece yarısı toplantılarında, yasadışı işlerin izlerini süren bir ekip vardı. Raphael, bir yandan yasal yollarla çözülemeyen sorunları halletmeye çalışırken, bir yandan da toplumu korumak için sınırları zorluyordu. Aile, gizli toplantılarında geçmişin acılarını, umutlarını ve mücadelelerini paylaşıyordu. Aile, yoksullukla boğuşan mahallelerde, gizemli yardımlar sunarak varlığını sürdürüyordu. Sosyal hizmetlerin yetersiz kaldığı yerde, onlar yetişiyordu. Ancak, bazen bu yardımların kaynakları, karanlık ve yasadışı yollarla sağlanıyordu, bu da onları içsel çatışmalarla da karşı karşıya getiriyordu.
(https://i.hizliresim.com/brv9a7p.jpg) (https://hizliresim.com/brv9a7p)
Sokakların derinliklerinde, polis teşkilatından uzak, karanlık mahfillerde, Rossa, adalete ve iyiliğe hizmet ederken, aynı zamanda yasadışı işlere bulaşıyordu. Raphael, bu çelişkiyle yaşamak zorundaydı. Bir yandan mahallesini kardeşleri ve kuzenleriyle koruyor, diğer yandan yasadışı yollarla elde edilen kaynaklarla bu işi yürütüyordu. Ancak, her gizli organizasyonda olduğu gibi, ihanetin de gölgesi vardı. Aralarına sızan bir casus, onların en karanlık sırlarını düşmanlarına sızdırmaya başladı. Bu casus, onların içlerinde yaşayan şüpheleri ve korkuları uyandırdı. Raphael, herkesin arkasında bir düşman aramaya başladı.
Bu tehditle yaşamak istemeyen Rossa'lar, Raphael'in önderliğinde Los Santos'a bir nevi zorunlu göç ettiler. Los Santos'a ayak uydurmak onlar için biraz zor olacaktı, kültürlerini ve mahallelerini bırakıp gelmişlerdi. Sıfırdan bir hayata başlıyorlardı. Raphael, canından çok sevdiği kardeşi Aura'yı, Kiera'yı ve Los Santos'da olan bağlantısı olan kişiler ile bu hayata başladılar. Şehrin karanlık yüzleriyle daha tanışmamışlardı. Merakla tanışacakları günü bekliyorlardı. Bir yandan ise bu verdikleri kararın doğru olup olmadığını sorguluyorlardı. Artık iş işten geçmişti; mecburen bu şehirde faaliyetlerine devam etmeleri gerekiyordu. Rossa'lar hala şehirle tanışmaya devam ediyor, aynı zamanda kendi aralarında bazı planlar kuruyorlar.